bu haberden şu an haberim oluyor ve sabahın 6'sında sinir küpüne döndüm. herkesin yazısını okudum kimse yeteri kadar sert değil. bazı şeylerin özrü yoktur. böyle bir şey olamaz. kıyas falan kabul etmez. emsal gösterilmez. bundan önce birisi formayı çıkarıp atmış mı hatırlamıyorum. ben o adamı öldürürüm kafamda. bitmiştir. bir ölüyle konuşulmaz ölüler özür dileyemez.
bu hayatta herkesin her şeyi yapma ihtimali. yapabilir bu elindedir. gider kendi patronunu sikersen sikersin. yapabilirsin bunu, bu mümkün. göze alma işidir yani. değer mi değmez mi ona sen karar verirsin. bunu yaparsan mahkeme haricinde kimse sana planlı mıydı plansız mıydı diye sormaz. sinir haliyle cinnetle falan açıklayamazsın. açıkladım sanarsın. ben yasin öztekin diye bir şahıs tanımıyorum. benim için ölü biridir. bırakın özür dilemeyi falan u21 takımıyla o takımıyla antremana çıkmak onun için büyük bir onurdur. dış kapıdan bile sokulmaması lazımdır. bu mümkün mü bilmiyorum.
kutsal forma demek öylesine bir laf değil arkadaşlar. 100 yılı aşkın bir kulübün simgesidir o. en değerli taşınmazlar renkleridir. çoğunluğu 20li yaşlarda olan bu sözlükte o kadar kısa bir ömürde ne anılar biriktirdiniz düşünün. ne kadar düşüp ne kadar kalktınız düşünün. sonra da galatasaray'ı düşünün. neler gördü bu tarih. ne kadar üzüldük ne kadar sevindik ne kadar heyecandan uyuyamadık, uyutmadık, bağırdık, sövdük, nelere taviz verdik onun için. sonrada bir tane tip çıkıyor milyonları temsil eden o kutsal formayı bir donmuş gibi fırlatıyor. bravo abicim.
tekrar ediyorum yasin benim için ölmüştür. allah günahlarını affetsin.
edit kardeşim:
bakın zamanında hissettiklerim bunlarmış. okuyunca tekrar içimden ne küfürler geçti utanırsınız.
http://gss.gs/2026319
