122
4 sene üst üste şampiyon olduk (1996–2000).
avrupa’nın kralı olduk (2000).
5. sene şampiyon olmamız engellendi (2001).
lucescu’nun efsane gayretiyle, toplama kadroyla ucu ucuna 3. yıldızı aldık (2002).
lucescu’ya bütçe verip 10 yıllık sözleşme yenileyeceğimize, adamı kovduk. ilk beşiktaş şampiyonluğunu lucescu ile gördük (2003).
“tamam toparlanacağız ama önce şu stadı yapalım” dedik, ipleri fener’in eline verdik (2004).
tek çivi çakmadan eski ali sami yen’e geri döndük; 100. yılda şampiyon bile olamadık. basket takımı falan küme düştü (2005).
2002–2006 arası 4 sene ızdırabın kralını çektik. hele 2004’teki ızdırabı o yılı yaşamayan bilemez.
2007’de rezilliğin kralı yaşandı. 3.000 galatasaray taraftarı sahaya su şişesi attı diye karakollara düştü. 5 maç ceza yedik.
2008’de camia birlik oldu, ufacık bütçelerle şampiyonluk kutlandı.
2009’da sivas’ta futbolcumuz yerdeki kar birikintisine tekme attı diye oyundan atıldı.
2010’da kadıköy derbisinde en iyi futbolcumuzun bacağı kırıldı; bacağını kırana sarı kart verdiler.
2011’de rezil ve tepkisiz futbolla ligin anadolu takımıydık.
2012’de fatih terim’le ivme yakaladık.
2013’te fatih terim’e her türlü saldırı yapıldı ama yine de kazandı.
2014’te tarihteki en büyük başarısı çin’i, senegal’i, japonya’yı yenip dünya üçüncüsü olan milli takıma, tarihimizin en büyük efsanesini ellerimizle verdik. hem de galatasaray düşmanı bir adamın eline.
2015’te eski efsanemizle 4. yıldız motivasyonuyla ligi aldık.
2016’da erken pes ettik.
2017’de erken pes ettik.
2018’de taraftar, takım, hoca bütünlüğüyle ligi ezdik geçtik.
2019’da en büyük rakibimiz ligden düşme tehlikesi geçirdi, ucu ucuna ligi aldık.
2020’de şampiyonluk yarışındayken forvetimizin ve efsane kalecimizin ayağı kırıldı. maçı çevirmek üzereyken hakem bize penaltı vermek için var’a gittiğinde rize başkanı “sakın, sakın” diye bağırıyordu. takım gücünü, biz de inancımızı kaybettik; ligi başakşehir’e verdik.
2021’de 50.000 tane skandalın arasında bir allah’ın kulu çıkıp kulübü savunmadı, 1 golle şampiyonluğu verdik.
2022’de maç seçen futbolcularla avrupa’da estik ama ligde düşme tehlikesi geçirdik.
2023’te okan buruk, güçlü taraftar desteği ve tarihte daha önce görmeye alışık olmadığımız sarışın bir adamla ligin içinden geçtik.
2024’te rakibin her türlü kollanmasına rağmen taraftar, futbolcu ve hoca savaşmayı bırakmadı.
2025’te galatasaray tarihinin en büyük silahıyla her türlü saldırıya karşı geldik.
evet, geldik 2026’ya. saatlerde, takvimlerde her ne kadar 2026 yazsa da ben o saate baktığımda 2001’i görüyorum. eski açık tribünü yıkılma tehlikesi geçirirken kadıköy’de kademe kademe inşa edilen stadyumu görüyorum. avrupa’nın en elit forveti takımımızdayken, karısının çıplak fotoğrafını ülkenin en büyük gazetesine basıp cinsel organını futbol topuyla kapatan şeref yoksunu gazetecileri görüyorum.
2001’den sonra ara ara ızdıraplar çeksek de ayağa kalkmasını bildik. çünkü saldırılar bugünkü kadar değildi. bugün ülkede siyasi adamlarından gazetecilerine, anadolu takımından ligin 3. büyüğüne kadar herkes galatasaray’a saldırmak, galatasaray’ı yok etmek için tüm gücünü ortaya koyuyor.
herkesi uyarıyorum. 2026’da olacak düşüş 2001’dekine benzemez. susup, sinip kabul edersen; 19 şampiyonluğu olan takıma bir de mahalle maçlarındaki şampiyonluğu verir, seni altından kalkamayacağın karanlık günlere iterler.
cümlenin başı adettendir, sonunu kafiyeli bitirelim:
gerçekleri tarih yazar, tarihi de yukarıdaki gerçekler.
sinmeyin.
kabul etmeyin.
vazgeçmeyin.
son söz: unutmayın karşımızdakiler bu ülkenin en zenginleri. yakıp, yıkıp ceza almayan, her düzeni kurabilecek kişiler. bu yıldan itibaren düşersen seni ayağa kaldıracak herkesin kolunu, bacağını keserler. ülkede neler oluyor, kimler içeri girip çıkıyor en azından bunlara bakarak bir kere daha düşün.
avrupa’nın kralı olduk (2000).
5. sene şampiyon olmamız engellendi (2001).
lucescu’nun efsane gayretiyle, toplama kadroyla ucu ucuna 3. yıldızı aldık (2002).
lucescu’ya bütçe verip 10 yıllık sözleşme yenileyeceğimize, adamı kovduk. ilk beşiktaş şampiyonluğunu lucescu ile gördük (2003).
“tamam toparlanacağız ama önce şu stadı yapalım” dedik, ipleri fener’in eline verdik (2004).
tek çivi çakmadan eski ali sami yen’e geri döndük; 100. yılda şampiyon bile olamadık. basket takımı falan küme düştü (2005).
2002–2006 arası 4 sene ızdırabın kralını çektik. hele 2004’teki ızdırabı o yılı yaşamayan bilemez.
2007’de rezilliğin kralı yaşandı. 3.000 galatasaray taraftarı sahaya su şişesi attı diye karakollara düştü. 5 maç ceza yedik.
2008’de camia birlik oldu, ufacık bütçelerle şampiyonluk kutlandı.
2009’da sivas’ta futbolcumuz yerdeki kar birikintisine tekme attı diye oyundan atıldı.
2010’da kadıköy derbisinde en iyi futbolcumuzun bacağı kırıldı; bacağını kırana sarı kart verdiler.
2011’de rezil ve tepkisiz futbolla ligin anadolu takımıydık.
2012’de fatih terim’le ivme yakaladık.
2013’te fatih terim’e her türlü saldırı yapıldı ama yine de kazandı.
2014’te tarihteki en büyük başarısı çin’i, senegal’i, japonya’yı yenip dünya üçüncüsü olan milli takıma, tarihimizin en büyük efsanesini ellerimizle verdik. hem de galatasaray düşmanı bir adamın eline.
2015’te eski efsanemizle 4. yıldız motivasyonuyla ligi aldık.
2016’da erken pes ettik.
2017’de erken pes ettik.
2018’de taraftar, takım, hoca bütünlüğüyle ligi ezdik geçtik.
2019’da en büyük rakibimiz ligden düşme tehlikesi geçirdi, ucu ucuna ligi aldık.
2020’de şampiyonluk yarışındayken forvetimizin ve efsane kalecimizin ayağı kırıldı. maçı çevirmek üzereyken hakem bize penaltı vermek için var’a gittiğinde rize başkanı “sakın, sakın” diye bağırıyordu. takım gücünü, biz de inancımızı kaybettik; ligi başakşehir’e verdik.
2021’de 50.000 tane skandalın arasında bir allah’ın kulu çıkıp kulübü savunmadı, 1 golle şampiyonluğu verdik.
2022’de maç seçen futbolcularla avrupa’da estik ama ligde düşme tehlikesi geçirdik.
2023’te okan buruk, güçlü taraftar desteği ve tarihte daha önce görmeye alışık olmadığımız sarışın bir adamla ligin içinden geçtik.
2024’te rakibin her türlü kollanmasına rağmen taraftar, futbolcu ve hoca savaşmayı bırakmadı.
2025’te galatasaray tarihinin en büyük silahıyla her türlü saldırıya karşı geldik.
evet, geldik 2026’ya. saatlerde, takvimlerde her ne kadar 2026 yazsa da ben o saate baktığımda 2001’i görüyorum. eski açık tribünü yıkılma tehlikesi geçirirken kadıköy’de kademe kademe inşa edilen stadyumu görüyorum. avrupa’nın en elit forveti takımımızdayken, karısının çıplak fotoğrafını ülkenin en büyük gazetesine basıp cinsel organını futbol topuyla kapatan şeref yoksunu gazetecileri görüyorum.
2001’den sonra ara ara ızdıraplar çeksek de ayağa kalkmasını bildik. çünkü saldırılar bugünkü kadar değildi. bugün ülkede siyasi adamlarından gazetecilerine, anadolu takımından ligin 3. büyüğüne kadar herkes galatasaray’a saldırmak, galatasaray’ı yok etmek için tüm gücünü ortaya koyuyor.
herkesi uyarıyorum. 2026’da olacak düşüş 2001’dekine benzemez. susup, sinip kabul edersen; 19 şampiyonluğu olan takıma bir de mahalle maçlarındaki şampiyonluğu verir, seni altından kalkamayacağın karanlık günlere iterler.
cümlenin başı adettendir, sonunu kafiyeli bitirelim:
gerçekleri tarih yazar, tarihi de yukarıdaki gerçekler.
sinmeyin.
kabul etmeyin.
vazgeçmeyin.
son söz: unutmayın karşımızdakiler bu ülkenin en zenginleri. yakıp, yıkıp ceza almayan, her düzeni kurabilecek kişiler. bu yıldan itibaren düşersen seni ayağa kaldıracak herkesin kolunu, bacağını keserler. ülkede neler oluyor, kimler içeri girip çıkıyor en azından bunlara bakarak bir kere daha düşün.
