resim
Okan Buruk
Görev:Teknik Direktör
Takım:Galatasaray
Yaş:53
Uyruk:Türkiye
  • 25688
    bu entry'de eleştiri yok sayın okuyucular. bu entry, okan buruk'a saygı duyma ve kendisine hak ettiği değeri verme entry'sidir.

    4,5 yıldır kendi işini dahi zorlaştıran bir kulüp yapısının içerisinde, dursun aydın özbek yönetiminin bitmek bilmeyen beceriksizliklerine, yönetim içindeki sürtüşmelere ve kurumsal akıldan uzak yönetim anlayışına rağmen bu takımı vura vura şampiyon yapan, yalnızca türkiye'de değil avrupa'da da iddialı bir takım haline getiren bir teknik direktördür kendisi.

    yönetime yönelttiğimiz eleştirilerin yanında, yaptıkları iyi işleri de görmezden gelecek değiliz. güzel kadrolar kurdular, ciddi yatırımlar yaptılar. ancak bütün bunları bir kenara bırakıp okan buruk'un başarısını tamamen bu kadrolara ve harcanan paralara bağlamak, hatta okan buruk olmasaydı da bu başarıların zaten geleceğini ima etmek büyük haksızlık ve terbiyesizliktir.

    okan hocanın göreve geldiği 2022 yazından bu yana dört sezonluk transfer harcamalarına baktığımızda galatasaray'ın yaklaşık 301 milyon, fenerbahçe'nin ise 296 milyon euro harcadığını görüyoruz. peki, bu harcamaların karşılığında neler kazanılmış? galatasaray dört süper lig şampiyonluğu, bir türkiye kupası ve bir süper kupa kazanmış, şampiyonlar ligi'nde son 16 turuna kadar ilerlemiş. hemen hemen aynı parayı harcayan fenerbahçe ise bir türkiye kupası ve bir süper kupa kazanırken dört sezonun hiçbirinde lig şampiyonluğuna ulaşamamış. avrupa'da ise konferans ligi çeyrek finali ve avrupa ligi son 16 turları görmüş.

    üstelik fenerbahçe için konuştuğumuz 296 milyon euro, yalnızca kamuya yansıyan transfer harcamaları. her kongre toplantısında veya kaybedilen her sezonun ardından gazetecilerin ağzını açıp gerçekte ne kadar paralar harcandığını anlattığı, resmi rakamlarla gerçek harcamalar arasındaki farkı ortaya koyan örneklerin bolca mevcut olduğu bir kulüpten bahsediyoruz. futbolculara ödenen ücretlere geldiğimizde ise karşımıza bambaşka bir tablo çıkıyor. senin 1,5 milyon euro kazanan kerem'ine 7,5 milyon euro maaş veren, bununla da yetinmeyip abisine maserati tahsis eden, eşi için kreş ayarlayan ve yaşaması için lüks bir daire sunan bir anlayıştan bahsediyoruz. kante'ye ödenen 14,4 milyon euroluk imza parası ve milyonlarca euroluk yıllık ücretler, skriniar'ın resmi açıklamalarda yıllık net 8 milyon euro olarak gösterilen ancak gerçekte 11 milyon euro kazandığı yönündeki iddialar ve lukaku'nun 9 milyon euroluk maaşı... bütün bunları bir arada düşünmek gerekiyor.

    rakibimizin mali gücünün yanı sıra saha dışındaki diğer güçlerini ve etkisini de unutmamak gerekiyor. ali koç gibi ekonomik gücü, siyasi bağlantıları ve kurduğu sistemin etkisi ortada olan bir figürün türk futbolunda oluşturduğu düzene karşı dimdik ayakta durmak, bütün baskılara rağmen geri adım atmamak ve her sezonun sonunda ipi göğüslemek öyle kolay açıklanabilecek bir başarı değil. üstelik mesele yalnızca ekonomik ve siyasi güçle de sınırlı değil. okan buruk, kendisine yönelik yıldırma politikaları, havuz medyasında maruz kaldığı itibarsızlaştırma çabaları ve ortaya atılan çeşitli iftiralara rağmen mücadelesini sürdürürken takımının ve taraftarının da psikolojik olarak ayakta kalmasını sağladı. bütün bu baskı ortamında takımının motivasyonunu ve kazanma inancını korumak, taraftarına da her koşulda mücadele eden bir takım izletmek başlı başına önemli bir başarı. üstelik bütün bunları orta doğu gibi güç ilişkilerinin, siyasi nüfuzun ve futbolun saha dışındaki dinamiklerinin son derece belirleyici olduğu bir coğrafyada yaptı. bütün bu koşullara rağmen takımını yarışın içinde tutmayı ve çoğu zaman rakiplerinin aksine saha içinde kalmayı bilerek kazanmayı başardı.

    saha içine gelecek olursak, 4,5 yıldır bize her masada olan, her kulvarda iddiasını ortaya koyan bir galatasaray izletti okan buruk. derbiler desen rakiplerini silip süpüren bir takım var karşımızda. fenerbahçe'ye kaç kez üç gol attığını artık hatırlayamıyorum. hakemlerin fenerbahçe'yi ezdirmeme psikolojisiyle hareket ettiği maçları da hesaba katarsak, rakibimize 6-0'lık mağlubiyetin benzerini yaşatabileceğimiz iki üç maç oynadık. beşiktaş deplasmanı desen, kendisinden önce yıllarca o statta galibiyet alamayan galatasaray, bir dönem orayı yeni kadıköy mü yapıyorlar diye konuştuğumuz günlerin ardından son dört yılda o statta iki kez galip geldi. üstelik bu galibiyetleri şampiyonluk yarışının en kritik virajlarında aldı. avrupa'da ise ilk sezonlarda yaşanan talihsizliklere rağmen geçtiğimiz sezon şampiyonlar ligi'nde oynanan unutulmaz maçlar ve gelen son 16 başarısı, bu sezon da bir maçta açıkça yaşanan hakem kıyımına rağmen toplanan altı puan ortada. anadolu deplasmanlarına geldiğimizde ise bambaşka bir dönüşüm var. kendisinden önce deplasman fobisiyle yaşayan, erzurum deplasmanına gittiğinde neredeyse hanesine sıfır puan yazdığımız galatasaray, bugün türkiye'nin neresinde oynarsa oynasın kazanmayı olağan hale getirmiş durumda. üstelik yanlış anlaşılmasın, bahsettiğim dönemler çok uzak bir geçmiş değil; yalnızca beş altı yıl öncesinden söz ediyorum.

    insanlık olarak güzel günlerin kıymetini, çoğu zaman onları yaşarken bilemeyen bir yapımız var. bazı şeylerin değerini ancak kaybettikten, yerini dolduramadığımızı gördükten ve geriye dönüp baktıktan sonra anlıyoruz. galatasaray taraftarı olarak bugün okan buruk'a gösterdiğimiz sevgi ve saygının, ortaya koyduğu başarıların ve bize yeniden kazandırdığı özgüvenin karşılığı olduğunu düşünmüyorum. elbette eleştirilecektir, elbette hataları olacaktır. ancak bütün bunlar yaptıklarının büyüklüğünü gölgelememeli. günün birinde okan buruk galatasaray'ın başında olmayacak ve yerine gelen teknik direktörle birlikte bugün sıradanmış gibi karşıladığımız pek çok şeyin aslında ne kadar kıymetli olduğunu yeniden hatırlayacağız. işte o gün geldiğinde kendisine bugün gösterdiğimizden çok daha fazla sevgi ve saygı göstermemiz gerektiğini anlayacağız. umarım o gün geldiğinde çok geç kalmış olmayız.
App Store'dan indirin Google Play'den alın