18027
https://instagram.fbrs1-1.fna.fbcdn.net/...TT_g&oe=6A0E63B4
--- alıntı ---
“dört yıl önce, hayatın beni yaşayacağım en güzel hikâyelerden birine götürdüğünü bilmeden geldim. bugün anlıyorum ki mesele sadece futbol değildi.
hiçbir zaman sadece futbol olmadı. çünkü stadın gürültüsü, istanbul’un ışıkları, tribünlerden yükselen şarkılar ve milyonlarca insanın sevgisi arasında… fark etmeden, evimden çok uzakta yeni bir yuva buldum. dört yıl geçti. dört şampiyonluk. binlerce sarılma. milyonlarca hatıra. ama en değerli olan kupalar değildi. asıl değerli olan, koskoca bir ülkenin bana kalbini açması ve en derinime kadar işlemesiydi. çünkü bazı yerler insanın içinde sonsuza kadar yaşamaya devam eder. türkiye benim için böyle bir yer olacak. silinmesi imkânsız bir hatıra. zamanın dokunamayacağı bir sevgi. çünkü bazı geceler vardı; dünya doksan dakikalığına duruyor gibiydi. ve o anlarda, bütün stat şarkılar söylerken, yaşadığım şeyin futboldan çok daha büyük olduğunu hissediyordum. çocukların gözlerinde mutluluğu gördüm. sanki beni yıllardır tanıyormuş gibi sarılan insanların gözyaşlarını gördüm. ve öyle büyük bir sevgi hissettim ki… bazı şeyleri kelimeler bile anlatamaz. teşekkürler galatasaray. beni bu hikâyenin bir parçası yaptığın için teşekkür ederim. bana sevildiğimi, saygı duyulduğunu ve unutulmayacağımı hissettirdiğin için teşekkür ederim. belki bir gün ışıklar söner, maçlar biter ve zaman geçer. ama bazı sevgilerin vedası olmaz. ve yıllar sonra geriye dönüp baktığımda, bir zamanlar harika bir ülkede gerçekten mutlu olduğumu bilerek, dolu bir kalple gülümseyeceğim.”
--- alıntı ---
türkiye şüphesiz çok yıldız gördü. yaşımın yettiği kadarıyla ben bu kadar tribünle bağ kurabilen ikinci bir oyuncuya rastlamadım. belki büyüklerimin hatırasında vardır ama bende yok. hani diyor ya "mesele sadece futbol değildi" diye, gerçekten değildi. gol attığında milyonlarca taraftar "galatasaray maç kazandı" diye değil, "icardi gol attı diye sevinir" olmuştu... daha da önemlisi, dertlerini bu kadar had safhada yaşayan bu millet, senin sayende dertlerinden uzaklaşabiliyordu...
senden daha teknik oyuncular geldi mi? evet. daha büyük kariyerler de geldi, nitekim hepsi de sevildi. ama onlar sevildikleri ile kalırken sen benimsendin... hem de kimsenin benimsenmediği kadar benimsendin. kadınlar sosyal medyada eşlerini "beni böyle sevmedi, bana böyle bakmadı, düğünümüzde bu kadar mutlu değildi..." gibi ifadelerle sana tatlı sitemlerini dile getirdiler. nitekim yürümeye mecali olmayan bir dedemiz dahi tribünde arkamda "aşkın olayım" diye bağırabildiği kadar bağırıyordu...
bir gün gidersen, ki yaptığın açıklama biraz da veda kokusu taşıyordu, bizim aklımızda sadece attığın goller kalmayacak... "aşkın olayım" çaldığında, koca bir nesil biraz uzaklara dalarak, sevdiklerini değil de seni düşünerek anılarını hatırlayacak. yolun nereye giderse gitsin, bu tribünlerde adın hiç uzaklara gitmeyecek mauro... seni seviyoruz aşk adamı.
--- alıntı ---
“dört yıl önce, hayatın beni yaşayacağım en güzel hikâyelerden birine götürdüğünü bilmeden geldim. bugün anlıyorum ki mesele sadece futbol değildi.
hiçbir zaman sadece futbol olmadı. çünkü stadın gürültüsü, istanbul’un ışıkları, tribünlerden yükselen şarkılar ve milyonlarca insanın sevgisi arasında… fark etmeden, evimden çok uzakta yeni bir yuva buldum. dört yıl geçti. dört şampiyonluk. binlerce sarılma. milyonlarca hatıra. ama en değerli olan kupalar değildi. asıl değerli olan, koskoca bir ülkenin bana kalbini açması ve en derinime kadar işlemesiydi. çünkü bazı yerler insanın içinde sonsuza kadar yaşamaya devam eder. türkiye benim için böyle bir yer olacak. silinmesi imkânsız bir hatıra. zamanın dokunamayacağı bir sevgi. çünkü bazı geceler vardı; dünya doksan dakikalığına duruyor gibiydi. ve o anlarda, bütün stat şarkılar söylerken, yaşadığım şeyin futboldan çok daha büyük olduğunu hissediyordum. çocukların gözlerinde mutluluğu gördüm. sanki beni yıllardır tanıyormuş gibi sarılan insanların gözyaşlarını gördüm. ve öyle büyük bir sevgi hissettim ki… bazı şeyleri kelimeler bile anlatamaz. teşekkürler galatasaray. beni bu hikâyenin bir parçası yaptığın için teşekkür ederim. bana sevildiğimi, saygı duyulduğunu ve unutulmayacağımı hissettirdiğin için teşekkür ederim. belki bir gün ışıklar söner, maçlar biter ve zaman geçer. ama bazı sevgilerin vedası olmaz. ve yıllar sonra geriye dönüp baktığımda, bir zamanlar harika bir ülkede gerçekten mutlu olduğumu bilerek, dolu bir kalple gülümseyeceğim.”
--- alıntı ---
türkiye şüphesiz çok yıldız gördü. yaşımın yettiği kadarıyla ben bu kadar tribünle bağ kurabilen ikinci bir oyuncuya rastlamadım. belki büyüklerimin hatırasında vardır ama bende yok. hani diyor ya "mesele sadece futbol değildi" diye, gerçekten değildi. gol attığında milyonlarca taraftar "galatasaray maç kazandı" diye değil, "icardi gol attı diye sevinir" olmuştu... daha da önemlisi, dertlerini bu kadar had safhada yaşayan bu millet, senin sayende dertlerinden uzaklaşabiliyordu...
senden daha teknik oyuncular geldi mi? evet. daha büyük kariyerler de geldi, nitekim hepsi de sevildi. ama onlar sevildikleri ile kalırken sen benimsendin... hem de kimsenin benimsenmediği kadar benimsendin. kadınlar sosyal medyada eşlerini "beni böyle sevmedi, bana böyle bakmadı, düğünümüzde bu kadar mutlu değildi..." gibi ifadelerle sana tatlı sitemlerini dile getirdiler. nitekim yürümeye mecali olmayan bir dedemiz dahi tribünde arkamda "aşkın olayım" diye bağırabildiği kadar bağırıyordu...
bir gün gidersen, ki yaptığın açıklama biraz da veda kokusu taşıyordu, bizim aklımızda sadece attığın goller kalmayacak... "aşkın olayım" çaldığında, koca bir nesil biraz uzaklara dalarak, sevdiklerini değil de seni düşünerek anılarını hatırlayacak. yolun nereye giderse gitsin, bu tribünlerde adın hiç uzaklara gitmeyecek mauro... seni seviyoruz aşk adamı.
