48
güzel ama ilk bakışta bazı sorunları göz ardı edilemeyecek proje.
ilk bakışta galatasaray'a ciddi bir getirisi olacağı, her ilde galatasaraylıların buluşup vakit geçirebileceği bir ortamın hem maddi hem de manevi olarak kulübe çok büyük artı yazacağını düşünmek güzel şey. ancak bazı eksi noktalar var ki projeyi çok kısa sürede çok atıl bir hale getirebilir.
1) taraftarlığa endeksli bir kafenin müşteri kitlesine olan etkisi
takdir edersiniz ki neredeyse hepimizin akşam dışarıda kahve içtiği, iş yerinde beraber çalıştığı, beraber okul okuduğu fenerbahçeli veya beşiktaşlı samimi arkadaşları vardır. bu insanlarla tribünde ayrılsak da sosyal yaşantılarımız bir, futbolun düşman edemeyeceği arkadaşlıklar var. bu kişilerden birisi benim. çok sevdiğim arkadaşlarımın bazıları fenerbahçeli, bir iki tanesi beşiktaşlı, pek çok oturduğum insanın da ismi dışında tuttukları takımla pek de bir ilişkileri olduğunu söylemek mümkün değil.
bu noktada "galatasaray taraftarlarına" yönelik bir kafe projesinin bir süre sonra maç günleri dışında iş yapmama potansiyeli hiç azımsanamayacak kadar çok. o da maç günlerinde özel kampanyalar, maç yayınları vs. işin içine girmezse maç günü de pek kimsenin gitmeyebileceğini tahmin edebiliriz. çünkü kafeler, arkadaşların bir arada oturup keyifli sohbet ettikleri yerlerden ibaret. gittiğiniz bir kafenin sahibini tanımazsınız, arka masanızı tanımazsınız, kafe çalışanlarının tuttukları takımı bilmezsiniz ve yine de bir sosyalleşme aracı olan bu alanlarda otururken bunları düşünmezsiniz. ama size "fener kafe"de oturalım diye ısrar eden bir arkadaşınıza başka kafe mi yok diyeceğinizi tahmin ediyorum. bunun aynısı diğer takım taraftarları için de geçerli.
2) franchise sisteminin götürüleri
kulüp yetkililerimiz franchise sistemi ile bu işe girişildiğini söylüyor, haberler bu şekilde. franchise bedeli de 50 bin dolar olarak belirlenmiş. çok güzel aslında kağıt üzerinde, 300 şube için talep gelse sıcacık bir 15 milyon dolar ve çoğu büyük maliyet kaleminden kaçınılarak edilinilmiş çok güzel bir gelir kapısı ve yeni bir marka. ama madalyonun diğer yüzünde de franchise sisteminin sorunları var. şubeler arasındaki farklar, işletmeciler arasındaki farklar, görüş ayrılıkları, şubeler arası rekabet ortamı, kalite standartının kontrol edilmesinin zorluğu gibi operasyonel sorunların ortaya çıkmaması çok zor. bu noktada çok büyük kurumsal firmalar bile baş ağrısı çekerken biz de çekeriz. tabi kulübün kendisinin bu yükün altına girmesindense maddi anlamda böylesi her türlü win-win ancak devam eden yıllarda özellikle çok kurumsal ve disiplinli bir yapının varlığı şart.
3) futbol konseptli yapılacak bir işin sosyal hayatta tutunmasının zorluğu
türkiye'de futbol taraftarı sayısı hep abartılır. evet 40 milyon insan ben galatasaraylıyım der ve bundan gurur duyarız. ancak gsstore'dan alışveriş yapan, maçları düzenli takip eden, maça giden, sosyal mecralarda galatasarayla ilgili yazan sayısı bu sayının yüzde kaçıdır tahmini size bırakıyorum. bu nedenle sarı kırmızı, futbol odaklı ve dolayısıyla erkek nüfusun kalabalık olduğu bir kafenin uzun soluklu işletilmesi bana çok zor geliyor.
kulübümüz "bana ne, giren çıkan işletmecisine ben markamı kullandırıyorum" da diyebilir ancak gelecekteki böyle girişimlerin önünü böylesi bir tutum çok kısıtlayacaktır. ayrıca bunlar sadece endişelerden ibaret. belki de galatasaray adı "gala" gibi bir kısaltma ile kullanılacak, sarı kırmızı odaklı değil, herkesin gelebileceği ancak galatasaray ayrıcalıklı bir konsept planlanacak ve bu endişelerin tamamı ortadan kalkacaktır. ancak şehrin işlek bir yerinde 100 m2 bir yeri sapsarı ve kıpkırmızı boyayıp, galatasaray marşları çaldırarak bir kafenin ayakta kalabileceği düşünülüyorsa bence yanılınıyor. ben bile birkaç seferden sonra gitmem, sürekli gelecek adam da bulamam.
ilk bakışta galatasaray'a ciddi bir getirisi olacağı, her ilde galatasaraylıların buluşup vakit geçirebileceği bir ortamın hem maddi hem de manevi olarak kulübe çok büyük artı yazacağını düşünmek güzel şey. ancak bazı eksi noktalar var ki projeyi çok kısa sürede çok atıl bir hale getirebilir.
1) taraftarlığa endeksli bir kafenin müşteri kitlesine olan etkisi
takdir edersiniz ki neredeyse hepimizin akşam dışarıda kahve içtiği, iş yerinde beraber çalıştığı, beraber okul okuduğu fenerbahçeli veya beşiktaşlı samimi arkadaşları vardır. bu insanlarla tribünde ayrılsak da sosyal yaşantılarımız bir, futbolun düşman edemeyeceği arkadaşlıklar var. bu kişilerden birisi benim. çok sevdiğim arkadaşlarımın bazıları fenerbahçeli, bir iki tanesi beşiktaşlı, pek çok oturduğum insanın da ismi dışında tuttukları takımla pek de bir ilişkileri olduğunu söylemek mümkün değil.
bu noktada "galatasaray taraftarlarına" yönelik bir kafe projesinin bir süre sonra maç günleri dışında iş yapmama potansiyeli hiç azımsanamayacak kadar çok. o da maç günlerinde özel kampanyalar, maç yayınları vs. işin içine girmezse maç günü de pek kimsenin gitmeyebileceğini tahmin edebiliriz. çünkü kafeler, arkadaşların bir arada oturup keyifli sohbet ettikleri yerlerden ibaret. gittiğiniz bir kafenin sahibini tanımazsınız, arka masanızı tanımazsınız, kafe çalışanlarının tuttukları takımı bilmezsiniz ve yine de bir sosyalleşme aracı olan bu alanlarda otururken bunları düşünmezsiniz. ama size "fener kafe"de oturalım diye ısrar eden bir arkadaşınıza başka kafe mi yok diyeceğinizi tahmin ediyorum. bunun aynısı diğer takım taraftarları için de geçerli.
2) franchise sisteminin götürüleri
kulüp yetkililerimiz franchise sistemi ile bu işe girişildiğini söylüyor, haberler bu şekilde. franchise bedeli de 50 bin dolar olarak belirlenmiş. çok güzel aslında kağıt üzerinde, 300 şube için talep gelse sıcacık bir 15 milyon dolar ve çoğu büyük maliyet kaleminden kaçınılarak edilinilmiş çok güzel bir gelir kapısı ve yeni bir marka. ama madalyonun diğer yüzünde de franchise sisteminin sorunları var. şubeler arasındaki farklar, işletmeciler arasındaki farklar, görüş ayrılıkları, şubeler arası rekabet ortamı, kalite standartının kontrol edilmesinin zorluğu gibi operasyonel sorunların ortaya çıkmaması çok zor. bu noktada çok büyük kurumsal firmalar bile baş ağrısı çekerken biz de çekeriz. tabi kulübün kendisinin bu yükün altına girmesindense maddi anlamda böylesi her türlü win-win ancak devam eden yıllarda özellikle çok kurumsal ve disiplinli bir yapının varlığı şart.
3) futbol konseptli yapılacak bir işin sosyal hayatta tutunmasının zorluğu
türkiye'de futbol taraftarı sayısı hep abartılır. evet 40 milyon insan ben galatasaraylıyım der ve bundan gurur duyarız. ancak gsstore'dan alışveriş yapan, maçları düzenli takip eden, maça giden, sosyal mecralarda galatasarayla ilgili yazan sayısı bu sayının yüzde kaçıdır tahmini size bırakıyorum. bu nedenle sarı kırmızı, futbol odaklı ve dolayısıyla erkek nüfusun kalabalık olduğu bir kafenin uzun soluklu işletilmesi bana çok zor geliyor.
kulübümüz "bana ne, giren çıkan işletmecisine ben markamı kullandırıyorum" da diyebilir ancak gelecekteki böyle girişimlerin önünü böylesi bir tutum çok kısıtlayacaktır. ayrıca bunlar sadece endişelerden ibaret. belki de galatasaray adı "gala" gibi bir kısaltma ile kullanılacak, sarı kırmızı odaklı değil, herkesin gelebileceği ancak galatasaray ayrıcalıklı bir konsept planlanacak ve bu endişelerin tamamı ortadan kalkacaktır. ancak şehrin işlek bir yerinde 100 m2 bir yeri sapsarı ve kıpkırmızı boyayıp, galatasaray marşları çaldırarak bir kafenin ayakta kalabileceği düşünülüyorsa bence yanılınıyor. ben bile birkaç seferden sonra gitmem, sürekli gelecek adam da bulamam.
