40210
itekleniyor, kollanıyor, maddi yardım alıyor denilen takım ilk büyük bonservisli transferini okan buruk göreve başladıktan 2 sezon sonra yapabildi. o da gabriel sara idi. zaten bize yetişebilmek için diğer takımlar da meseleyi yanlış anladı. mesele sadece para zannettiler hep.
22-23 sezonunda torreira(6 milyon), mertens(bonservis yok), icardi(kiralık), abdülkerim(3 milyon) ile iskelet kuruldu. olivieira, rashica gibi oyunculardan 1 sene faydalanıldı. elde zaten muslera, nelsson vardı. kerem, barış ve boey değer buldu, upgrade edildi.
23-24 sezonunda sanchez(9 milyon), icardi(10 milyon) ile devam edildi. limit olmadığından bu takım ziyech, ndombele, angelino, zaha gibi bonservissiz isimlere gitti. boey'i sattık, yine ucuz etin yahnisinden başka bir şey yemedik. bu hamlelerin hiçbiri tutmadı neredeyse ama yine de az buçuk katkı alındı.
2 sezon şampiyon olduktan sonra dediğim gibi 24-25 sezonunda ancak bu takım gerçekten büyük paralar harcamaya başladı. burnu sümüklü beşiktaş bile sıfır şampiyonluk yarışı vermediği halinde orkun'a 30 milyon verebilmiş, devre arasında 70 milyon euro para harcayabilmiş. galatasaray bunlar gibi değil, kimse kusura bakmasın. galatasaray ancak başarının üzerine gerçek anlamda para harcadı.
25-26 sezonunda singo(30 milyon), osimhen(80 milyon), uğurcan(30 milyon), sane(bonservissiz) olarak avrupa standartlarında para harcamaya başladık. ve nihayet bir avrupa sezonunda anlamlı ve güzel bir başarı elde ettik. bu takım 12 şampiyonlar ligi maçının etkisinden ve tahribatından çıkıp ligde 7 puan önde şu an. bu ancak kaliteli kadronun yapabileceği işlerden. ama daha yolun başındayız. artık geri adım atmamalıyız. geniş ve kaliteli kadrolarla ancak avrupa'da başarı gelebilir, bunu özümsememiz lazım. yola devam etmemiz lazım.
bu takımın en büyük eksiği 10 numaradır bu arada. bulabiliyorsanız 30-40 sıkalım birine yeter ki iyi olsun. ayrıca çalhanoğlu'nu getirin şu takıma. aradığımız playmaker oyuncu da o.
22-23 sezonunda torreira(6 milyon), mertens(bonservis yok), icardi(kiralık), abdülkerim(3 milyon) ile iskelet kuruldu. olivieira, rashica gibi oyunculardan 1 sene faydalanıldı. elde zaten muslera, nelsson vardı. kerem, barış ve boey değer buldu, upgrade edildi.
23-24 sezonunda sanchez(9 milyon), icardi(10 milyon) ile devam edildi. limit olmadığından bu takım ziyech, ndombele, angelino, zaha gibi bonservissiz isimlere gitti. boey'i sattık, yine ucuz etin yahnisinden başka bir şey yemedik. bu hamlelerin hiçbiri tutmadı neredeyse ama yine de az buçuk katkı alındı.
2 sezon şampiyon olduktan sonra dediğim gibi 24-25 sezonunda ancak bu takım gerçekten büyük paralar harcamaya başladı. burnu sümüklü beşiktaş bile sıfır şampiyonluk yarışı vermediği halinde orkun'a 30 milyon verebilmiş, devre arasında 70 milyon euro para harcayabilmiş. galatasaray bunlar gibi değil, kimse kusura bakmasın. galatasaray ancak başarının üzerine gerçek anlamda para harcadı.
25-26 sezonunda singo(30 milyon), osimhen(80 milyon), uğurcan(30 milyon), sane(bonservissiz) olarak avrupa standartlarında para harcamaya başladık. ve nihayet bir avrupa sezonunda anlamlı ve güzel bir başarı elde ettik. bu takım 12 şampiyonlar ligi maçının etkisinden ve tahribatından çıkıp ligde 7 puan önde şu an. bu ancak kaliteli kadronun yapabileceği işlerden. ama daha yolun başındayız. artık geri adım atmamalıyız. geniş ve kaliteli kadrolarla ancak avrupa'da başarı gelebilir, bunu özümsememiz lazım. yola devam etmemiz lazım.
bu takımın en büyük eksiği 10 numaradır bu arada. bulabiliyorsanız 30-40 sıkalım birine yeter ki iyi olsun. ayrıca çalhanoğlu'nu getirin şu takıma. aradığımız playmaker oyuncu da o.
