443
hâlâ korkuyoruz. 5. kattan aşağı karanlık merdivenlerden oğlum kucağımda üstümüze patlayan duvardaki mermer parçalarına yalın ayak basa basa, duvarlara çarpa çarpa nasıl indik hâlâ bilmiyorum. sokağa indiğimizde gördüğüm manzara stranger things'teki baş aşağı dünyayı andırıyordu. yan yatan binalardaki balkonlarda mahsur kalan insanlar, kapısı sıkıştığı için binadan çıkamayan zemin kat sakinleri, tost halinde devasa apartmanlar, çocuklarını bulmaya çalışanlar, enkazdan bir umut sevdiklerini çıkarmaya çalışan insanlar....o gece yer kabuğu düşman gibi davrandı bize. o 90 saniye içimize o kadar nüfuz ettiki hâlâ betonarme bir yapıya girdiğimde tedirgin oluyorum, hatta tv dizilerinde çok katlı bir binada insanların hangi cesaretle rahatça oturabildiğine şaşırıyorum. zira çok sevdiğim evimde uyuduğum son gece 2023 yılı şubat'ının 5'ini 6'sına bağlayan sabahıydı. hani bir kaç saat önce mertens ve icardi'nin golleriyle trabzonspor'u 2-1 mağlûp ettiğimiz gecenin devamı.
