572
1,5 senedir açmış olduğum bi dava mevcut. sonuna kadar haklı olmama rağmen prosedür o kadar yavaş ilerliyor ki anlatamam. açtığım dava bir ev üzerine ve şu ana kadar ikinci el orta segment bir otomobil masrafı yaptım. ne zaman sonuçlanır bilmiyorum dava. artık ilgilenmiyorum bile. arada avukat gelip bir şeyler söylüyor, yapılması gereken bir şey varsa yapıyorum o kadar. 4 kez duruşma oldu, en sonuncusu reddoldu, temyize gittim. bi o kadar daha sürecek kesin.
çok büyük ihtimal çıkacak dava sonucu beni tatmin etmeyecek ama artık bunu bi gurur meselesine haline getirdim. öyle ya da böyle sonuçlanacak, bitecek bu iş.
türkiye şartlarında iyi maaşlı bir işim var ama özellikle son zamanlarda yapmış olduğum mahkeme masrafı + kişisel harcamalarım falan boyumu aştığını farkettim. bir allahın kuluna dert anlatacak halim de kalmadı. bildiğin tek öğün yemek yer oldum. ailemden para almak işime gelmiyor, mahkemeden haberleri yok ama olaylardan haberleri var. bi ton nasihat suçlama vs dinlemek şu an ihtiyacım olan şeyler değiller. bilmiyorum ya hayatımın en kötü dönemi sanırım. dik durmaya çalışıyorum, tek yaptığım şey bu şu an. her hafta bi etkinliğe katılan, gezen tozan eğlenen insan artık sadece geçim derdini düşünen biri oldu. binbir türlü dertler oluyor insanların hayatlarında ama daha önce hiç karşılaşmadığı türden şeylerle karşılaşınca sudan çıkmış balığa dönüyormuş. bunu anladım.
uzun zamandır kimselere anlatamadığım bir şeydi bu. teşekkürler sözlük.
çok büyük ihtimal çıkacak dava sonucu beni tatmin etmeyecek ama artık bunu bi gurur meselesine haline getirdim. öyle ya da böyle sonuçlanacak, bitecek bu iş.
türkiye şartlarında iyi maaşlı bir işim var ama özellikle son zamanlarda yapmış olduğum mahkeme masrafı + kişisel harcamalarım falan boyumu aştığını farkettim. bir allahın kuluna dert anlatacak halim de kalmadı. bildiğin tek öğün yemek yer oldum. ailemden para almak işime gelmiyor, mahkemeden haberleri yok ama olaylardan haberleri var. bi ton nasihat suçlama vs dinlemek şu an ihtiyacım olan şeyler değiller. bilmiyorum ya hayatımın en kötü dönemi sanırım. dik durmaya çalışıyorum, tek yaptığım şey bu şu an. her hafta bi etkinliğe katılan, gezen tozan eğlenen insan artık sadece geçim derdini düşünen biri oldu. binbir türlü dertler oluyor insanların hayatlarında ama daha önce hiç karşılaşmadığı türden şeylerle karşılaşınca sudan çıkmış balığa dönüyormuş. bunu anladım.
uzun zamandır kimselere anlatamadığım bir şeydi bu. teşekkürler sözlük.
