138
kaideyi taciz eden istisna bana kızmasın ama ben bu ralf rangnick’in ta ağzına tüküreyim.
rb leipzig kariyerimin ikinci sezonunda idim. ilk sezonu son haftalarda şampiyonluğu kaçırarak kapatmış ve takımın bütün önemli yıldızlarını endüstriyel futbolun gerektirdikleri yüzünden kaybetmiştik. werner, klostermann, halstenberg, sabitzer, forsberg, bruma, orban... hepsi gitmişti.
para bizde de vardı, olmaz mıydı... koskoca red bull var arkamızda. yerlerini ikame ettik elbette. cutrone, ox-chamberlain, matias vargas, j. lukaku, kaderabek gibi isimler almıştık ancak ikinci sezonun başında bir sıkıntı vardı. takım inanılmaz istikrarsızdı bir türlü beklenen randımanı alamıyordum.
taktik aynı, oyuncular benzer hatta belki daha iyi kalitede, teknik ekip aynı ama başarı yok.
öncelikle ilk denemem oyun tarzını değiştirme şeklinde oldu. hücum futbolundan ziyade sonuç odaklı bir futbol oynamak istedim ancak yine başarı sağlayamadık. şampiyonlar ligi’nde de işler yolunda gitmiyordu.
benfica, napoli ve spartak moskova’nın olduğu grupta 4 maç sonunda 3 puanla 3. idik. sadece rus ekibini yenebilmiştik. ligde bayern’in 8 puan gerisinde 5. sıradaydık.
köklü bir değişiklik yapma vakti gelmişti ve bir buçuk sezondur her şeyimi üstüne kurguladığım 4-4-2’den vazgeçecektim. 4-3-3’e döndüm. formasyon değişikliği iyi geldi ve santraforum agustin 4 maçın 3 tanesinde hat-trick yaptı diğer maçta ise 1 gol ve 1 asist yaptı.
formasyon değişikliğinden sonra devre arasına kadar kupa’daki augsburg maçı dışındaki bütün karşılaşmalarımızı kazandık. devre arasında formasyon değişikliğinden doğan bir kanat ve bir orta saha ihtiyacım vardı ve klostermann’ı serbest kalma bedeli yüzünden schalke 04’e kaptırdım. orta sahaya didier ndong ve donny van de beek’i kattıktan sonra kanata ise hakim ziyech’i ekledim. takımın gösterdiği değişimden ötürü yönetim beklentileri değiştirme teklifiyle geldi. gaza gelip beklentiyi şampiyonluk yaptım ve bütçem transferi nerdeyse kapatmama rağmen 81m €’a fırladı.
o an gözlerimde € simgeleri canlandı, buna eminim. en büyük eksiğimiz hem nicelik hem de nitelik açısından sağ bekteydi. buraya çok büyük bir ekleme yapmak zorundaydım ve aradığım ismi buldum.
napoli’nin sağ beki elseid hysaj... antrenman programında yapmam gereken değişikliklerden ötürü bu transferi futbol direktörümüz ralf rangnick’e devrettim. yani, o’na güvenmeyip kime güvenebilirdim ki...
transferin son günü gelmişti. ralf’a o kadar güveniyordum ki açıp bakmamıştım bile transfer ne alemde diye. velhasıl kelam transferin bittiği mesajı geldi, iş benim onayıma kalmıştı ama gelen mesajda onayla seçeneği yerine “bütçeyi ayarla” seçeneği bulunmaktaydı. gayrı ihtiyari tıklamış bulundum ve birkaç saniye vücuduma sessizlik çöktü.
tekrar inip transfer ücretine baktığımda koskoca red bull’un batması için muhtemel komplo teorilerinden birisini bizzat gerçekleştirdiğimi gördüm.
ralf rangnick, elseid hysaj için, napoli kulübüne, tam olarak, 118.000.000€ verdi.
rb leipzig kariyerimin ikinci sezonunda idim. ilk sezonu son haftalarda şampiyonluğu kaçırarak kapatmış ve takımın bütün önemli yıldızlarını endüstriyel futbolun gerektirdikleri yüzünden kaybetmiştik. werner, klostermann, halstenberg, sabitzer, forsberg, bruma, orban... hepsi gitmişti.
para bizde de vardı, olmaz mıydı... koskoca red bull var arkamızda. yerlerini ikame ettik elbette. cutrone, ox-chamberlain, matias vargas, j. lukaku, kaderabek gibi isimler almıştık ancak ikinci sezonun başında bir sıkıntı vardı. takım inanılmaz istikrarsızdı bir türlü beklenen randımanı alamıyordum.
taktik aynı, oyuncular benzer hatta belki daha iyi kalitede, teknik ekip aynı ama başarı yok.
öncelikle ilk denemem oyun tarzını değiştirme şeklinde oldu. hücum futbolundan ziyade sonuç odaklı bir futbol oynamak istedim ancak yine başarı sağlayamadık. şampiyonlar ligi’nde de işler yolunda gitmiyordu.
benfica, napoli ve spartak moskova’nın olduğu grupta 4 maç sonunda 3 puanla 3. idik. sadece rus ekibini yenebilmiştik. ligde bayern’in 8 puan gerisinde 5. sıradaydık.
köklü bir değişiklik yapma vakti gelmişti ve bir buçuk sezondur her şeyimi üstüne kurguladığım 4-4-2’den vazgeçecektim. 4-3-3’e döndüm. formasyon değişikliği iyi geldi ve santraforum agustin 4 maçın 3 tanesinde hat-trick yaptı diğer maçta ise 1 gol ve 1 asist yaptı.
formasyon değişikliğinden sonra devre arasına kadar kupa’daki augsburg maçı dışındaki bütün karşılaşmalarımızı kazandık. devre arasında formasyon değişikliğinden doğan bir kanat ve bir orta saha ihtiyacım vardı ve klostermann’ı serbest kalma bedeli yüzünden schalke 04’e kaptırdım. orta sahaya didier ndong ve donny van de beek’i kattıktan sonra kanata ise hakim ziyech’i ekledim. takımın gösterdiği değişimden ötürü yönetim beklentileri değiştirme teklifiyle geldi. gaza gelip beklentiyi şampiyonluk yaptım ve bütçem transferi nerdeyse kapatmama rağmen 81m €’a fırladı.
o an gözlerimde € simgeleri canlandı, buna eminim. en büyük eksiğimiz hem nicelik hem de nitelik açısından sağ bekteydi. buraya çok büyük bir ekleme yapmak zorundaydım ve aradığım ismi buldum.
napoli’nin sağ beki elseid hysaj... antrenman programında yapmam gereken değişikliklerden ötürü bu transferi futbol direktörümüz ralf rangnick’e devrettim. yani, o’na güvenmeyip kime güvenebilirdim ki...
transferin son günü gelmişti. ralf’a o kadar güveniyordum ki açıp bakmamıştım bile transfer ne alemde diye. velhasıl kelam transferin bittiği mesajı geldi, iş benim onayıma kalmıştı ama gelen mesajda onayla seçeneği yerine “bütçeyi ayarla” seçeneği bulunmaktaydı. gayrı ihtiyari tıklamış bulundum ve birkaç saniye vücuduma sessizlik çöktü.
tekrar inip transfer ücretine baktığımda koskoca red bull’un batması için muhtemel komplo teorilerinden birisini bizzat gerçekleştirdiğimi gördüm.
ralf rangnick, elseid hysaj için, napoli kulübüne, tam olarak, 118.000.000€ verdi.
