derbiyi kazanamadık diye şampiyonluk gitti zannetme

• 19

  formanın ve armanın büyüklüğünü duyurup kini diri tutmayı hatırlatır.
  
  2026’nın ilk yarısını ve 31. haftayı işaret eder.
• 20

  sulu derbi sezonunun tezahüratı.
  
  youtube, facebook ve dijital kameraların halka açıldığı dönemlere denk geldiği için yurt çapında ve dış temsilciliklerde epey tutulmuştur bu tezahürat.
  
  şimdilerde instagram'da maç sabahı havaalanında, öğlenleri nevizade ya da vadi istanbul'da bir masada, maç saati de stadda stori atan adamlar/kadınlar o yıllarda sami yen sokak'ta ellerinde dicital kameralarla dolanırdı. 2 saatlik bir maç gününe koca bir sezonun aktivitesini sığdırmaya çalışır, yapılabilecek her atraksiyonu yapıp hepsini de kayıt altına almaya çalışır, maçın ertesi günü facebook'a albüm olarak yüklerdi.
  
  videoyu çekip internete anında yükleyecek telefonlar o kadar da halka açılmamıştı o yıllarda.
  
  herkesin ortak yarışı da "en holigan benim" diye bağırmaktı. hani biz de 17/17 iç saha yapmadık hiçbir zaman, hayatımızın kısıtlı bir döneminde okulu bitirme şansı her geçen gün azalan hastalardan* biri olarak arada sırada denkleştirebilirsek sami yen'de olurduk.
  
  bu gözler senede bir gün geldiği her halinden belli olup da sırf facebook'a en holigan benim cakası satabilmek için "bizim sokağımızda ne işin var" diye gariban kargocuya saldıranları da gördü, meşale yakmayı iki dakika önce ilk meşalesinde öğrenip ikinci meşalesinde "profil pikçır" pozu verenleri de, ortalığa içip sıçıp mahalleyi birbirine katıp sokak müdavimlerini mahalleli ve polisle karşı karşıya bırakanları da...
  
  işte öyle zamanlardı. 2-3 takvim yılında bir kere fener yenebilirdik. tıpkı düzenli seks hayatı olmayan erkeklerin diline vurması gibi, biz de işte anca böyle lafla avunmaya çalışırdık.
  
  gerçi hakkını da yemeyelim, o gece fena değildi...
• 21

  2005-2006 sezonu bu sözün gerçekliğini tüm çıplaklığı ile ortaya koyan sezondur.
  
  ligin bitimine 4 hafta kala çıktığımız maçta, fenerbahçe'ye karşı 4-0 gibi hem skor hem de oyun anlamında ağır bir mağlubiyet alarak liderliği kaybetmemize rağmen 3 hafta sonra şampiyon olmuştuk. fenerbahçe'ye yenildiğimiz maçlar içerisinde bana göre en ağırı bu maçtı. o maçtan sonra toparlanıp kalan 3 maçı kazanmak cidden başka bir ruh hali gerektirir.
  
  buna pek benzemeyen bir diğer senaryo da 2005 kupa finaliydi. fenerbahçe'yi müthiş bir maçla 5-1 yenmiştik ama fenerbahçe şampiyon olmuştu. gerçi lig hemen hemen bitmiş sayılırdı ama o maçtan hemen sonra ligde bir fenerbahçe maçı daha oynamıştık. o maçı fenerbahçe kazanmıştı.
  
  kısacası bu derbilerde "o" gün, "o" maç önemlidir. ligin ortasında kaybettin diye ne sana ne onlara hiç zararı olmaz. son maç ise eğer kader maçıdır, onun dışında normal derbidir.