türkiye

• 2026

  bir hafta içinde marmaray'da 4 intihar olayı oldu. ikisinde tehir olduğu için öğrendim. diğer ikisini de konuşulduğu için. basına baktığımda ayrıntılı bir haber bulamadım. yaşlarını ve cinsiyetlerini bilmiyorum.
  dün otobüs durağında beklerken ortaokul öğrencisi fenerbahçe ve galatasaray üzerine konuşuyordu. fetö ve hakan şükür laflarını duyunca müdahale ettim. fenerbahçeli çocuğun düşüncesi galatasaray fetöcü, şampiyon olmak için her şeyi yapıyor, galatasaray bir spor kulübü değil bir suç örgütü. 11-12 yaşındaki çocuğun ağzından çıkan cümleler bunlar. ileride lisede öldürülen öğrencilerin yerini galatasaray taraftarı alırsa hiç şaşırmayın. iki günde okul saldırıları oldu. sosyolog ve psikolog değilim. kendime göre nedenler sayabilirim. bu ve buna benzer olaylar daha fazla olacak.
• 2027

  (bkz: #4416693) yazar arkadaşımıza katılıyorum.
  
  yaşanan son olaylara yönelik olarak ​içeriden biri olarak birkaç kelime etme hakkım olduğunu düşünüyorum. aslında yazmak istediklerimi tam anlamıyla kağıda dökemiyorum; çünkü her şeyi açıkça ifade edersem başım belaya girebilir. bu yüzden biraz üstü kapalı konuşmak zorundayım.
  
  ​açıkçası yaşanan son olaylar; bazılarının iddia ettiği gibi oyun, sosyal medya ya da televizyon kaynaklı değil. bunlar işin sadece vitrini. gerçek problem, uzun yıllardır sistematik şekilde devam eden derin yozlaşmadır. sadece futboldan değil, her sektörden örnekler verebiliriz: mafyatik tiplerin toplumda 'kahraman' gibi dolaşmasına izin veriliyor. ali koç ve çevresindekiler saha içinde insanları darp ederken bile kahraman gibi yansıtıldı, hataları örtbas edildi. keza ibrahim hacıosmanoğlu gibi figürler sergiledikleri tavırlara rağmen hala el üstünde tutuluyor.
  
  ​daha uç bir örnek mi? ibrahim tatlıses yıllarca bu ülkede ne rezilliklere imza attı ama hala 'imparator' diye alkışlanıyor. ahlaksızlık ve karakter yoksunluğu adeta birer 'ahlak timsali' gibi bu topluma pazarlanıyor. asıl suçlu; bu pespaye tipleri kahramanlaştıranlar, onlara göz yumanlar ve kalemini satan o rezil basındır. hukuk işlerliğini yitirdiği, basın gerçekleri halı altına süpürdüğü için bu insanlar istediği gibi at koşturup hakaret edebiliyor.
  
  ​biz hiçbir zaman doğruya doğru, eğriye eğri diyemedik. nerede ahlaksız, nerede kişiliksiz insan varsa onlara tapıp önlerinde eğildik. şimdi çocuklar da bu karanlık figürleri örnek alıyor. ve bugün o çocuklar aslında bu çürümenin sadece final noktasıdır. bu çocukları 'katil' yapan iklimi yaratanlar, sahada adam dövüp kahraman ilan edilenler ve onları övenlerdir. asıl sorumlular, bu ahlaki erozyonu başlatan ve buna sessiz kalanlardır.
• 2028

  mesleğim gereği 15-18 yaş aralığındaki gençlerle ve son çocukluk dönemini yaşayan insanlarla günün büyük bir bölümünü beraber geçiriyorum. yıllardır gelen bu tehlikenin farkındaydım. maalesef ailelerde çocuk sayısı azaldıkça ebeveynler tek çocuğun üzerine aşırı titremeye, her istediğini yapmaya ve onu her durumda haklı görmeye başladı. bunun yanı sıra o " tek çocuk " haklı-haksız her durumda ebeveynlerinin sorgusuz-sualsiz kendisini haklı çıkaracağını da çok iyi bildiğinden kendisine her şeyi reva görüyor. sınıf ortasında kız çocukları çekinmeden öğretmen içerdeyken üstelik rahatça makyajını tazeliyor, bazı öğrenciler keyfi olarak ilk derslere gelmiyor, orta okul çocuklarının cebinde bile limitsiz kredi kartları var. çocuğun karnesinde 9 tane kırık notu var, veli toplantısına gelen veli bunun için bile neredeyse öğretmene laf sokma cüretini görüyor kendinde. öğretmene saygı tamamen bitti. evde anne ve baba çocuğun önünde öğretmeni küçümseyen, küfre varan saygısızca ifadeler kullanınca çocuğun gözünde senin hiç bir itibarın yoktur artık. inanın bırakın çocuğa vurmayı falan, sesimizi bile yükseltemiyoruz. hemen ucuz sebeplerle cimer'e, bimer'e şikayet ediliyoruz. maalesef burada çocuk yetiştirmeyi bilmeyen, terbiye etmeyi bilmeyen ebeveynler kadar devletimizin de hatası var. ayrıca meb kadar kendi personelini hor gören, sahip çıkmayan başka bir kurum yok sanırım. tüm bu yazdıklarım devlet okulları içindi. maalesef özel okullarda çalışan öğretmen arkadaşlarımın çalışma şartları çok daha vahim.