gençleşirken özünden uzaklaşmış milli takım.
lippi, mancini, spaletti, maldini gibi taktiksyen isimlerden sonra gattuso kesinlikle doğru isim değildi. italya futbolu diyince aklımıza sert, fizikli, koşan, keskin bitiriciliği olan fizikli forvetler, becerikli kanatlar, takımı etrafında görünmez iple bağlayan 8 numaralar, özellikle duvar gibi kaleciler ve taktikten kesinlikle kopmayan maviler gelirdi.
italya 90 ile kendilerine aşık olmuştum.
şimdiki kadrolarında bunların 10'da 1 biri bile yok. savunma yapmaktan uzak, taktikten uzaklaşmış, kavga etmeyen sıradan bir takım oldular. tek tek isimler çok yetenekli ama sıkıntı şu ki asla bir takım olamıyorlar.
eskiden italyan'lar ile oynayacaksan öncelikle kavga etmeye, dayak yemeye hazır olman gerekirdi. tekmeye, dirseğe, yerlerde yuvarlanmaya, küfüre, her türlü hinliğe hazır olmalıydın. bunu oyunun içerisine öyle bir yedirirlerdi ki ağzınızı açıp tek kelime edemezdiniz. top geçer adam geçmez denilen şeyin mucidi olan mentalite ama şimdi topu alan basıp geçiyor. baresi, maldini, costacurta, nesta, cannavaro, gattuso, pirlo, bonucci, materazzi, buffon, vialli, schillacci, baggio, luca toni, del piero... saymakla bitmez. bu isimlere bir tek yakın isim yok.
kısacası kökten bir mentalite değiştirmeye ihtiyacı var. eski köklerine ne kadar hızlı dönerse o kadar çabuk başarılı olurlar. aksi halde bu iş çok zor.
