hrant dink *

• 63

  vefatının 19.yılında saygıyla andığım gazeteci, gerçek insan hakları savunucusu.
• 64

  kendisinin öldürülmesine sevinen, tepki vermeyen-önemsemeyen kişiler yaşadıkları ülkeyi kendisi gibi sevmemiş, en azından ifade edebilmeyi becerememiştir.
  
  “evet, gözümüz var toprağında bu vatanın. gözümüz var ama koparıp götürmek için değil; en dibine gömülmek için”
  
  bu ülkede maalesef insan yerine dil, etnik köken ve mezhep önde geliyor.
  insan sevmeyi de toprak sevmeyi de beceremeyen ülkemin aydınlarındandı katledildi.
  kıymetinin anlaşılacağı günlerin de hiç yakın olduğunu düşünmüyorum, ülkeme bu konuda zerre güvenim yok.
  
  huzur içinde yatsın, saygıyla anıyorum.
• 65

  ülkesini seven, bölmeye değil birleştirmeye çalışan bir figürdü toprağı bol olsun.
• 66

  sevgi ve saygıyla andığım merhum gazeteci. özellikle su çatlağını buldu anısı çok duygulandırıcı.
• 67

  19. ölüm yıl dönümünde saygıyla andığım gazeteci. tek davası tüm yurttaşların bu topraklarda eşitçe yaşayabilmesiydi.
  
  kendisinin sporla ilgili az bilinen gerçekleri geçmişte galatasaray altyapısında oynamış olması ve koyu galatasaray taraftarı olmasıdır. sol açık oynuyordu. kardeşi hosrof dink, kendisinin futbol serüvenini şu şekilde anlatmıştır:
  
  ''abim zaraspor’da futbola başladı. şimdi bakırköy’de galiba… o zamanlar kumkapı’daydı… zara, ermenilerin uğradığı bir futbol kulübüydü. amatör küme lisansı da çıkarmıştı. çerçeveletip duvarına asmıştı. galatasaray’da antrenmanlara çıkıyordu ama maç yaptı mı, doğrusu hatırlamıyorum. sol açık mevkiinde oynuyordu. biri daha vardı, tıbrevank’tan, toros diye, birlikte seçilmişlerdi. o zamanlar futbol bu kadar önemli değildi. bu nedenle profesyonel futbolu bırakmıştı. sonradan pişmanlık duymadı.
  
  abim fanatik değildi ama koyu bir galatasaraylıydı. kritik final maçları kaçırmaz, dikkatle izlerdi. galatasaray’ın avrupa şampiyonu olmasından sonra çocuklarını ve yengemi arabaya bindirip gece turladığını bilirim. futbola bir ilgimiz de şudur: küçükken abimle birlikte inönü stadyumu’na giderdik. millet maç izlerken altına gazete kağıdı koyardı ya. maç bittikten sonra içeri girip o kağıtları toplardık. kese kağıdı haline getirip kumkapı’daki balıkçılara satardık. bu şekilde ekmek paramızı kazandık.''
  
  toprağı bol olsun.
• 68

  katledilişinin 19. yılında hasretle andığım birey.
  
  o gün sadece bir kişi öldürülmedi. türkiye’de gazetecilik ve insanlık öldürüldü. sonrası zaten boran.
• 69

  ermeni soykırımı iddialarını yumuşak dile getiren ve bir hırt tarafından belli şeylerin dizaynı için suikast sonucu öldürülen gazeteci. pislik bir tetikçi tarafından öldürülmesi kendisini müthiş bir vatansever falan yapmıyor. hayatında bir tane agos yayını okumamış, ne yazılıp çizildiğinden haberi olmayan, olsa da renk vermeyen, hiç olmadı politik doğruculuk kasanlara hrant bey sağ olsa o da gülerdi herhalde.
  
  toprağı bol olsun.