19
1983 doğumluyum. anlayacağınız aklımın erdiği andan itibaren prekazi'yi gördüm. bir kahramanının olması, hayranlık, rol model, idol nedir prekazi sayesinde tanıdım bu duyguları. dün gece sabaha kadar uyumadım. 1,5 şişe şaraptan sonra hem ağladım hem kustum sonra biraz sızmışım. sabah 9u geçiyordu kalktım. bir kaç önemli görüşmem olmasa işe de gelmeyecektim. işe gelirken de ağladım. şimdi işlerimi bitirene kadar kendime mukayyet olup eve gidip yine saklı tutmaya zorladığım göz yaşlarımı akıtacağım. prekazi benim gibi bir çok çocuğun hayatında yeni tanıştığı hassas duygulara aracılık etmiş biriydi. futbol işin bahanesiydi. prekazi özgür ruhu, kendin olmayı, tarz sahibi olmayı, akıllı olmayı, işini tutkuyla yapmayı ve bütün bunların sonunda çocuk gibi sevinebilmeyi göstermiş, yüzü güzel, ismi güzel, karakteri güzel bir ikondu. işte dinmeyen gözyaşımın sebebi bu. dün gece ciğerim yandı ve yarası asla tam kapanmayacak bir iz bıraktı.

