• 52915
    sokakta gibi futbol oynuyorlardı. kaç kere derwall’e söyledim; “bir şeyler yapmalısınız, taktik olarak takıma müdahale etmelisiniz” dedim. “onlar anlamazlar” cevabını verdi. vallahi bak. florya’da toprak sahayı ilk gördüğümde simo’ya “burada mı çalışacağız?” dedim. deplasmanlar daha beter. denizli, rize, ordu... denizli’de toprak bile değildi saha, ordu’da toprak, rize’de biraz kum biraz toprak... izmir, trabzon, malatya, samsun gibi şehirlerde ise sahalar iyiydi bak.

    galatasaray’a ilk geldiğim zamanlar, antrenmandayız… uğur tütüneker de yanımda koşuyor ama ben ona değil de ters tarafa bakıyorum. döndüm, pası uğur’a attım. beklemiyor tabii, bağırmaya başladı: “ya sen öbür tarafa bakıyordun, niye buraya attın?” içimden “aptal, devam etsene” dedim. semih yuvakuran televizyonda söyledi, “ben futbolu cevad'dan öğrendim” diye. onların suçu değil ki! bir şey göstermemişler.

    'çingene' arif'te (kocabıyık) ne yetenek vardı; sağ ayak, sol ayak, çalım… ama 18'e girmeye korkuyordu. bunlar altyapıda öğretilseydi türkiye'nin gelmiş geçmiş en iyi futbolcusu olurdu. kaç gol var arif'in galatasaray kariyerinde? bir elin parmağı kadar yoktur.

    sonra yusuf (altuntaş)… onun gibi stoper türkiye'de yok, ben hâlâ görmedim. türkiye'nin gelmiş geçmiş en iyi defans oyuncusu. avrupa'da da her takımda rahatlıkla oynardı. çok da karakterli bir insandı. ama kafa yok! vermedi kendisini. ne kapasite, ne potansiyel, her şey vardı onda. ama türkiye'de kaldı, yazık etti. bugünün piyasasında 50 milyon ederdi. zevkle söylüyorum, hayvanın tekiydi! ben onu çok seviyordum, insan olarak da futbolcu olarak da...

    cevad prekazi

    röportajın tamamı: https://socratesdergi.com/yazi/benim-dunyam
App Store'dan indirin Google Play'den alın