2446
türk futbolunda liyakatin, öngörünün ve kriz yönetiminin yerini kişisel inatların ve "ben yaptım oldu" kabadayılığının aldığının en somut örneği.
dünya kupası serüveninde sahte 9 fantezisinin, forvetsiz oyun inadının ve taktiksel tıkanıklığın faturasını sabahın bir vakti milli takımı izlemek için uyanan insanlar acı şekilde çekti.
turnuva bittiğinde aklı başında herkesin gördüğü tek bir gerçek vardı: montella bu jenerasyonun tavanına çarpmıştı, takıma verebileceği hiçbir yeni fikir, hiçbir taktiksel esneklik kalmamıştı ve yolların medeni bir şekilde ayrılması gerekiyordu.
peki federasyon koltuğunda oturan ibrahim hacıosmanoğlu ne yaptı?
futbol aklıyla, saha içi verileriyle ve jenerasyonun geleceğiyle hareket etmek yerine sırf "ben kimsenin lafıyla hoca yemem", "medyaya pabuç bırakmam" raconunu kesebilmek için montella'yı koltukta tuttu.
dün gece italya karşısında mancini'den 4 yerken sahadaki o çaresizliğin, taktiksel hezimetin asıl mimarı montella kadar dünya kupası'ndaki iflası görmezden gelip bu inadı dayatan hacıosmanoğlu'dur.
sen federasyon başkanı olarak kulis yapmayı, mikrofonlara esip gürlemeyi, herkese ayar vermeyi "yöneticilik" zannediyorsun ama modern futbol senin kurtlar vadisi raconlarının işlemeyeceği kadar gerçek. sahada mancini gibi taktisyenler senin o inatla arkasında durduğun forvetsiz kurgunu 10 dakikada paçavraya çevirip 4 golle paket ediyor.
bu altın jenerasyonun en verimli yıllarını bir başkanın kişisel egosu ve bir italyan hocanın sahte 9 inadı yüzünden heba ediyoruz. hacıosmanoğlu'nun koltuk inadı ile montella'nın taktik inadı birleşti olan yine bu ülkenin heba edilen futbol potansiyeline oldu. bu kafayla ne bir turnuva kazanılır ne de bir santim ileri gidilir.
(bkz: 28 eylül 2026 türkiye italya maçı)
dünya kupası serüveninde sahte 9 fantezisinin, forvetsiz oyun inadının ve taktiksel tıkanıklığın faturasını sabahın bir vakti milli takımı izlemek için uyanan insanlar acı şekilde çekti.
turnuva bittiğinde aklı başında herkesin gördüğü tek bir gerçek vardı: montella bu jenerasyonun tavanına çarpmıştı, takıma verebileceği hiçbir yeni fikir, hiçbir taktiksel esneklik kalmamıştı ve yolların medeni bir şekilde ayrılması gerekiyordu.
peki federasyon koltuğunda oturan ibrahim hacıosmanoğlu ne yaptı?
futbol aklıyla, saha içi verileriyle ve jenerasyonun geleceğiyle hareket etmek yerine sırf "ben kimsenin lafıyla hoca yemem", "medyaya pabuç bırakmam" raconunu kesebilmek için montella'yı koltukta tuttu.
dün gece italya karşısında mancini'den 4 yerken sahadaki o çaresizliğin, taktiksel hezimetin asıl mimarı montella kadar dünya kupası'ndaki iflası görmezden gelip bu inadı dayatan hacıosmanoğlu'dur.
sen federasyon başkanı olarak kulis yapmayı, mikrofonlara esip gürlemeyi, herkese ayar vermeyi "yöneticilik" zannediyorsun ama modern futbol senin kurtlar vadisi raconlarının işlemeyeceği kadar gerçek. sahada mancini gibi taktisyenler senin o inatla arkasında durduğun forvetsiz kurgunu 10 dakikada paçavraya çevirip 4 golle paket ediyor.
bu altın jenerasyonun en verimli yıllarını bir başkanın kişisel egosu ve bir italyan hocanın sahte 9 inadı yüzünden heba ediyoruz. hacıosmanoğlu'nun koltuk inadı ile montella'nın taktik inadı birleşti olan yine bu ülkenin heba edilen futbol potansiyeline oldu. bu kafayla ne bir turnuva kazanılır ne de bir santim ileri gidilir.
(bkz: 28 eylül 2026 türkiye italya maçı)


