52
merhaba, başlıkta sözü edilen kişiyim. yıllardır düzenli olarak takip ettiğim bir platformda, böyle tatsız bir günde ismimi olumlu ya da olumsuz şekilde görmekten memnun olmadığım için kısaca yazıyorum.
pek çoğunuzun beni tanımaması, yukarıda yazdığı gibi “kim bu lavuk” demesi gayet doğal. tanınmak gibi bir gayem yok, bunun için hiçbir şey de yapmıyorum. hayatta kendimce en iyi bildiğimi düşündüğüm, en dolu olduğum birkaç şeyden biri galatasaray; arkadaşlarımızla yıllardır kendi halimizde yaptığımız programda, mevcut ortam nedeniyle “türk futbolu konuşmayalım” diyorum, konuşmuyorum da ama illa bir yerden konunun sektiği oluyor.
geçen hafta şampiyonlar ligi gündeminden ötürü böyle bir sekme oldu, her zaman pozitif düşüncelerimi dile getirdiğim okan buruk hakkında, yine birçok pozitif söz söyleyip sonrasında kenardaki tutumuna dair negatif konuştum. yine arasında ve sonunda da “tabii müthiş başarılı bir teknik direktör, diğer her şey bundan sonra gelir” dedim. etkileşim peşindeki bir twitter hesabı, beni desteklermiş gibi görünüp söylediklerimin büyük bölümünü kesmiş, kestiği yerleri bile kesip kendi hayal ettiği şekle sokmuş. sonrasında da bu garip videodan hareketle birbirleriyle çelişen bazı tepki mesajları aldım. duyarsız görünmek istemem, bence değilim de ama doğrusunu söylemek gerekirse pek takılmadım. çünkü kendi durduğum yeri biliyorum, bu mesajların çoğunda tepki gösterilen kişinin benimle alakası yok, gördükleri kısa kesitten zihinlerinde bir karakter yaratıp onu eleştiriyorlar. olabilir, hepimiz yapmışızdır. ya da tamamını görüp yine de tepki gösterenler olabilir, haklı da olabilirler. sağlık olsun dedim geçtim, kendimi açıklama ihtiyacı hissetmedim. bütün hayatımı anlatsam yine sonu yok bunun ve hakikaten böyle anlamsız şeylerle gündemin küçük bir parçası olmak da istemiyorum. burada görünce küçük bir söz edeyim dedim.
eskiden burada birçok entry’m vardı, bir gün suya sabuna dokunanlarını ya da gereksiz bulduklarımı sildim. internette de pek yazmıyorum, konuşmuyorum. bu ihtiyacımı yakın çevremle konuşarak gideriyorum. misal dün burada galatasaray’a ve okan buruk’a söylenen şeyleri üzülerek okudum, arkadaşlarımla dertleştim. arkadaşlarıma hocayı, yunus’u, davinson’u, sallai’yi, uğurcan’ı savundum. (bir tek sane’yi pek savunamıyorum, ona ben de epey tutuğum ama bir kıpırdansa onu da savunmaya gönüllü olurum.) tabii sosyal medyada değil, arkadaş arasında. bugünkü ortamda bunu sosyal medyada yapmak için ya ilgi bağımlısı ya da çıldırmış olmak lazım. çünkü her sözünüz her yere çekilebilir ve o çekildiği son yer neresiyse siz bir anda o olursunuz. bunun önüne geçmenin imkânı yok. sadece haftada bir arkadaşlarımla sohbet içerikli bir program çekiyorum, onda da hiç böyle şeyler konuşmamak için çaba gösteriyorum ama arada kaçmış, tahmin edemedim, hiç girmeseymişim keşke.
benim dünya görüşüme göre insanlar önce aynı tarafta olduğu kişileri eleştirmeli, bunu da iyi günde yapmalı. ben öyle bir dünyada büyüyüp öyle yetiştim ama bugün bunların hiçbir alanda geçerliliği olmadığını görüyorum. kendi adıma kimseye bir tepkim yok, çağın değiştiğini kabullendim ve bu alanlardan çekildim. sevdiğim insanların yazdığı, takip ettiğim bir mecrada ismimi görünce bu kadarını yazayım dedim ama onu da doğru mu yaptım bilmiyorum, inşallah yapmışımdır, pek düşünmeden gönderiyorum. kesin yanlış ve eksik ifade ettiğim şeyler vardır, fazla detaya girmeden kısa tutmaya çalıştım.
son bir not. bir galatasaraylı olarak okan hoca’yı ilk günden bu yana destekliyor, benim de yanlış bulduğum kararları olduğunda dahi istifa diyenlere azıcık kızıyorum.
sevgiler,
pek çoğunuzun beni tanımaması, yukarıda yazdığı gibi “kim bu lavuk” demesi gayet doğal. tanınmak gibi bir gayem yok, bunun için hiçbir şey de yapmıyorum. hayatta kendimce en iyi bildiğimi düşündüğüm, en dolu olduğum birkaç şeyden biri galatasaray; arkadaşlarımızla yıllardır kendi halimizde yaptığımız programda, mevcut ortam nedeniyle “türk futbolu konuşmayalım” diyorum, konuşmuyorum da ama illa bir yerden konunun sektiği oluyor.
geçen hafta şampiyonlar ligi gündeminden ötürü böyle bir sekme oldu, her zaman pozitif düşüncelerimi dile getirdiğim okan buruk hakkında, yine birçok pozitif söz söyleyip sonrasında kenardaki tutumuna dair negatif konuştum. yine arasında ve sonunda da “tabii müthiş başarılı bir teknik direktör, diğer her şey bundan sonra gelir” dedim. etkileşim peşindeki bir twitter hesabı, beni desteklermiş gibi görünüp söylediklerimin büyük bölümünü kesmiş, kestiği yerleri bile kesip kendi hayal ettiği şekle sokmuş. sonrasında da bu garip videodan hareketle birbirleriyle çelişen bazı tepki mesajları aldım. duyarsız görünmek istemem, bence değilim de ama doğrusunu söylemek gerekirse pek takılmadım. çünkü kendi durduğum yeri biliyorum, bu mesajların çoğunda tepki gösterilen kişinin benimle alakası yok, gördükleri kısa kesitten zihinlerinde bir karakter yaratıp onu eleştiriyorlar. olabilir, hepimiz yapmışızdır. ya da tamamını görüp yine de tepki gösterenler olabilir, haklı da olabilirler. sağlık olsun dedim geçtim, kendimi açıklama ihtiyacı hissetmedim. bütün hayatımı anlatsam yine sonu yok bunun ve hakikaten böyle anlamsız şeylerle gündemin küçük bir parçası olmak da istemiyorum. burada görünce küçük bir söz edeyim dedim.
eskiden burada birçok entry’m vardı, bir gün suya sabuna dokunanlarını ya da gereksiz bulduklarımı sildim. internette de pek yazmıyorum, konuşmuyorum. bu ihtiyacımı yakın çevremle konuşarak gideriyorum. misal dün burada galatasaray’a ve okan buruk’a söylenen şeyleri üzülerek okudum, arkadaşlarımla dertleştim. arkadaşlarıma hocayı, yunus’u, davinson’u, sallai’yi, uğurcan’ı savundum. (bir tek sane’yi pek savunamıyorum, ona ben de epey tutuğum ama bir kıpırdansa onu da savunmaya gönüllü olurum.) tabii sosyal medyada değil, arkadaş arasında. bugünkü ortamda bunu sosyal medyada yapmak için ya ilgi bağımlısı ya da çıldırmış olmak lazım. çünkü her sözünüz her yere çekilebilir ve o çekildiği son yer neresiyse siz bir anda o olursunuz. bunun önüne geçmenin imkânı yok. sadece haftada bir arkadaşlarımla sohbet içerikli bir program çekiyorum, onda da hiç böyle şeyler konuşmamak için çaba gösteriyorum ama arada kaçmış, tahmin edemedim, hiç girmeseymişim keşke.
benim dünya görüşüme göre insanlar önce aynı tarafta olduğu kişileri eleştirmeli, bunu da iyi günde yapmalı. ben öyle bir dünyada büyüyüp öyle yetiştim ama bugün bunların hiçbir alanda geçerliliği olmadığını görüyorum. kendi adıma kimseye bir tepkim yok, çağın değiştiğini kabullendim ve bu alanlardan çekildim. sevdiğim insanların yazdığı, takip ettiğim bir mecrada ismimi görünce bu kadarını yazayım dedim ama onu da doğru mu yaptım bilmiyorum, inşallah yapmışımdır, pek düşünmeden gönderiyorum. kesin yanlış ve eksik ifade ettiğim şeyler vardır, fazla detaya girmeden kısa tutmaya çalıştım.
son bir not. bir galatasaraylı olarak okan hoca’yı ilk günden bu yana destekliyor, benim de yanlış bulduğum kararları olduğunda dahi istifa diyenlere azıcık kızıyorum.
sevgiler,

