rafael leao

kendisini wilfried zaha’ya benzetmek, zaha’ya hakaret. “kendisini bu takıma ait hissetmiyor” diye kılıflar uydurmak ise galatasaray taraftarının zekâsına hakaret.

diyelim ki oyuncu kendisini galatasaray’a ait hissetmiyor; bunu bir yere kadar anladık. milan’a karşı da mı ait hissetmiyordu? milli takımında portekiz’de de mi?

oyuncu yaklaşık bir buçuk yıldır forma giydiği takımlarda, yuhalanmak dışında kayda değer hiçbir olumlu aksiyon ortaya koyamadı. berbat ve bitik bir seviyede. bizden ayrıldıktan sonra da eski günlerine dönebileceğine dair herhangi bir emare yok.

asıl can sıkıcı olan ise kendisine ayırdığımız bütçenin fırsat maliyeti. bu parayla çok daha farklı işler yapılabilirdi. kaliteli bir orta saha ve kanatta farklı bir profil sunabilecek noa lang gibi bir oyuncu kadroya katılabilirdi.

bunun yerine, kondisyonunu tamamen kazansa bile zaha veya ziyech seviyesinde bir performans verme ihtimali artık oldukça düşük görünen; mental olarak da fiziksel olarak da eski şaşaalı günlerinden çok uzak bir oyuncuya bütün transfer bütçesini gömdük.

mesele yalnızca kötü bir transfer yapmak değil. mesele, bu kadar büyük bir bütçeyi geri dönüş ihtimali son derece düşük bir profile bağlamak.