abdul kader keita

sağ kanattan tren gibi gittiğinde dünyanın en iyi futbolcusunu izliyorum sanardım. nasıl geldi, kim böyle futbolcusunu satar diye düşünüyordum. o varsa her şeyin çaresi bulunurdu. golcü yokmuş, on numara sakatmış, sol bekte kim varmış önemli değildi. mor forma çok yakışırdı. kramponları da simsiyah mıydı, öyle hatırlıyorum. eski klasik otomobillere benzetirdim kendisini. şimdi modern bir versiyonu galatasaray'da. rafael leao inşallah abisi kader keita gibi kendisine hayran bırakır.