1
selam sözlük. bir değişik hikayeyle karşınızdayım. 4 yıl önce tanıştığım bir hanımefendiyle aniden aşk hayatımı canlandırırken deniz gül'ün galatasaraya transfer olacağını herkesten önce nasıl mı biliyordum? oynat bakalım.
2022'de bir etkinlikte alımlı çalımlı bir hanımefendiyle tanıştık. buraları hızlıca geçiyorum. detaylı dinlemek isteyen olursa yazları kuşadasına kışları izmire gelsin anlatayım.
neyse, bu hanımefendi ile biz 4 sene sonra annemin görse acıyacak gözlerle bakacağı bir alem gecesinin sonunda tekrar konuşmaya başladık. saat gökyüzünün kızıl mı mor mu pembe mi ne olduğu belli olmadığı, sabah ezanını okuyacak imamın gırtlağını temizlediği saatlerde usul usul mesajlaştığımız anlarda bir anda kendimi "portekiz'e gelsene" mesajını okurken buldum. bi kaç gün sonra da biletimi aldım.
bi bakmışım, braga'dayım. hanımefendi beni ağırlıyor ediyor. yemeğe çıktık. yemekte malesef işler istediğimiz gibi yürümedi ve sabah bavlumu toplayıp arabaya atlayıp, internetsiz telefonumla yollarda buldum kendimi. tabelaları takip etmeye çalışırken, az kalsın ormanlık arazide yolumu kaybediyordum ama yüce rabbim "unutulacak dünler, yaşanılacak günler var" dedi ve ben sonunda porto'nun yolunu buldum.
45-50 dakikalık yolu 3 saatte filan anca gittim ama konumuz bu değil. yolda ati242 kafamı kır şarkısını loop'a almışım, etrafı izleye izleye giderken bi restorana oturup yemek yiyip e-sim'imi aldım. hemen bi otel tutup yerleştim. yahu bi kadınla ters düştük diye karaları bağlıcak halimiz yok ya. buraya kadar gelmişim, o kredi kartının anası ağlatılacak, o maceralar yaşanacak, dönüş uçağında kulağımda "voy a reir voy a bailar, vivir mi vida lalalalla" çınlamıcaksa, öyle hayatın içine edeyim.
her neyse cumartesi günü saat 3 filan ben direkt stada gittim, bilet kalmamış. şehri geziyim dedim ettim ama içim kıpır kıpır. o maça gitmem lazım.
maç saatine doğru şehir yanıyor. herkes formalarla dışarda ben de galatasaray şalımı taktım stada doğru yola çıktım. samsunspor maçını izleyecek bi mekan ararken bi bara girdim "oooo galıtasıaaaayy" sesleriyle karşıladılar. insan 2 bira uzatır be kardeşim kuruduk burda diyemedim. bi köşede maçı açtım ilk yarıyı izledim sonra atladım taksiye, hooop stadın oraya. bilet arıyorum. karaborsacılar 500 euro filan diyor. vericem, buraya kadar gelmişim, boş dönemem. portekize geliyorsun, porto'nun şampiyonluk maçı var ve girmem lazım.
her neyse, maaç saati geldi, karaborsacı da kalmadı etrafta. aha dedim caga, şimdi sıçtın oğlum. paranla rezil olmak bu olsa gerek dediğinizi duyar gibiyim amaaaaa daha son sözümü söylemedim. maça gelmeyenlerin biletleri maç başladıktan sonra satışa çıkıyormuş. hoooop 32 euroya maç bileti buldum stadyumdaki gişede.
içeriye bi girdim ki, vay babanın kemiğine sıçam vay. ortam budur.
https://gss.gs/DI7.mp4
şampiyonluk golü de denk geldi kamerama:
https://gss.gs/cMA.mp4
devre arası taraftarların merdiven boşluğunda eğlenceleri (koltuk değnekliye dikkat):
https://gss.gs/U4H.mp4
maça galatasaray atkımla gittim demiştim.
https://gss.gs/QTn.jpg
işte maçın ikinci yarısını kale arkasında şöyle bi atmosferde, reklam panolarının hemen arkasında izledim:
https://gss.gs/Vap.jpeg
https://gss.gs/Rq3.jpeg
gelelim dananın kuyruğunun koptuğu yere.
şampiyonluk turu atarken portolu futbolcular, bizim kale arkasına geldiler. deniz'i gördüm. deniiiiiiiiz deniiiiiiiz diye bağırıp galatasaray atkısını gösterdim. istanbul'un fethinde surlardan içeri ilk giren yeniçerilerin o büyüyen gözlerini grdüm denizde, "vaaaoooov" dedi. eliyle necmettin erbakan gibi baş parmağını havaya kaldırdı. elimin ayarına tüküreyim, o sahneyi doğru düzgün çekememişim: https://gss.gs/zSy.mp4
evet beyler deniz kesinlikle galatasaraylı. eğer bu entry'i ona ulaştırabilecek biri olursa da çok sevinirim. umarım ya ben istanbul'a gelir onla tanışırım ya da o yazın kuşadası'na ziyaretime gelir de onunla tombala oynamaya gider, gece sahilde bira midye yapıp sohbet muhabbet ederiz.
bu da o gün sözlükten tanıştığım ve uzun yıllardır dostluğumuzun sürdüğü cskncskn'ye verdiğim transfer haberi: https://gss.gs/joy.jpg
bu saatten sonra bu transfer yatar mı yatmaz mı bilmiyorum ama deniz'e galatasaray transfer heyecanını ilk aşılayan sanırım ben oldum. bazen diyorum, bu kulübe daha ne yapayım diye? sonra diyorum ki, daha da yapmayayım sonra fatih hoca mı metin oktay mı yoksa cagaman caga mı? diye milletin aklı karışır.
caga porto'dan bildirdi. bu maçı da porto 1-0 kazandı. o gece lise arkadaşımla barlar sokağında denk geldik. deliler gibi sarhoştuk zaten bi de o mekan senin bu mekan benim diye geze geze sabaha karşı otellere dağıldık. sabah uyandım. ulan rüya mıydı gerçek miydi? diye hayatı sorgularken kızın her yerden engellediğini gördüm.
teşekkür ederim hanımefendi, bana bu unutulmaz porto anılarını yaşamama vesile olduğu için.
bu arada imkanı olan herkes eşini manitasını aıp portoya gitsin. inanılmaz güzel bir şehir.
2022'de bir etkinlikte alımlı çalımlı bir hanımefendiyle tanıştık. buraları hızlıca geçiyorum. detaylı dinlemek isteyen olursa yazları kuşadasına kışları izmire gelsin anlatayım.
neyse, bu hanımefendi ile biz 4 sene sonra annemin görse acıyacak gözlerle bakacağı bir alem gecesinin sonunda tekrar konuşmaya başladık. saat gökyüzünün kızıl mı mor mu pembe mi ne olduğu belli olmadığı, sabah ezanını okuyacak imamın gırtlağını temizlediği saatlerde usul usul mesajlaştığımız anlarda bir anda kendimi "portekiz'e gelsene" mesajını okurken buldum. bi kaç gün sonra da biletimi aldım.
bi bakmışım, braga'dayım. hanımefendi beni ağırlıyor ediyor. yemeğe çıktık. yemekte malesef işler istediğimiz gibi yürümedi ve sabah bavlumu toplayıp arabaya atlayıp, internetsiz telefonumla yollarda buldum kendimi. tabelaları takip etmeye çalışırken, az kalsın ormanlık arazide yolumu kaybediyordum ama yüce rabbim "unutulacak dünler, yaşanılacak günler var" dedi ve ben sonunda porto'nun yolunu buldum.
45-50 dakikalık yolu 3 saatte filan anca gittim ama konumuz bu değil. yolda ati242 kafamı kır şarkısını loop'a almışım, etrafı izleye izleye giderken bi restorana oturup yemek yiyip e-sim'imi aldım. hemen bi otel tutup yerleştim. yahu bi kadınla ters düştük diye karaları bağlıcak halimiz yok ya. buraya kadar gelmişim, o kredi kartının anası ağlatılacak, o maceralar yaşanacak, dönüş uçağında kulağımda "voy a reir voy a bailar, vivir mi vida lalalalla" çınlamıcaksa, öyle hayatın içine edeyim.
her neyse cumartesi günü saat 3 filan ben direkt stada gittim, bilet kalmamış. şehri geziyim dedim ettim ama içim kıpır kıpır. o maça gitmem lazım.
maç saatine doğru şehir yanıyor. herkes formalarla dışarda ben de galatasaray şalımı taktım stada doğru yola çıktım. samsunspor maçını izleyecek bi mekan ararken bi bara girdim "oooo galıtasıaaaayy" sesleriyle karşıladılar. insan 2 bira uzatır be kardeşim kuruduk burda diyemedim. bi köşede maçı açtım ilk yarıyı izledim sonra atladım taksiye, hooop stadın oraya. bilet arıyorum. karaborsacılar 500 euro filan diyor. vericem, buraya kadar gelmişim, boş dönemem. portekize geliyorsun, porto'nun şampiyonluk maçı var ve girmem lazım.
her neyse, maaç saati geldi, karaborsacı da kalmadı etrafta. aha dedim caga, şimdi sıçtın oğlum. paranla rezil olmak bu olsa gerek dediğinizi duyar gibiyim amaaaaa daha son sözümü söylemedim. maça gelmeyenlerin biletleri maç başladıktan sonra satışa çıkıyormuş. hoooop 32 euroya maç bileti buldum stadyumdaki gişede.
içeriye bi girdim ki, vay babanın kemiğine sıçam vay. ortam budur.
https://gss.gs/DI7.mp4
şampiyonluk golü de denk geldi kamerama:
https://gss.gs/cMA.mp4
devre arası taraftarların merdiven boşluğunda eğlenceleri (koltuk değnekliye dikkat):
https://gss.gs/U4H.mp4
maça galatasaray atkımla gittim demiştim.
https://gss.gs/QTn.jpg
işte maçın ikinci yarısını kale arkasında şöyle bi atmosferde, reklam panolarının hemen arkasında izledim:
https://gss.gs/Vap.jpeg
https://gss.gs/Rq3.jpeg
gelelim dananın kuyruğunun koptuğu yere.
şampiyonluk turu atarken portolu futbolcular, bizim kale arkasına geldiler. deniz'i gördüm. deniiiiiiiiz deniiiiiiiz diye bağırıp galatasaray atkısını gösterdim. istanbul'un fethinde surlardan içeri ilk giren yeniçerilerin o büyüyen gözlerini grdüm denizde, "vaaaoooov" dedi. eliyle necmettin erbakan gibi baş parmağını havaya kaldırdı. elimin ayarına tüküreyim, o sahneyi doğru düzgün çekememişim: https://gss.gs/zSy.mp4
evet beyler deniz kesinlikle galatasaraylı. eğer bu entry'i ona ulaştırabilecek biri olursa da çok sevinirim. umarım ya ben istanbul'a gelir onla tanışırım ya da o yazın kuşadası'na ziyaretime gelir de onunla tombala oynamaya gider, gece sahilde bira midye yapıp sohbet muhabbet ederiz.
bu da o gün sözlükten tanıştığım ve uzun yıllardır dostluğumuzun sürdüğü cskncskn'ye verdiğim transfer haberi: https://gss.gs/joy.jpg
bu saatten sonra bu transfer yatar mı yatmaz mı bilmiyorum ama deniz'e galatasaray transfer heyecanını ilk aşılayan sanırım ben oldum. bazen diyorum, bu kulübe daha ne yapayım diye? sonra diyorum ki, daha da yapmayayım sonra fatih hoca mı metin oktay mı yoksa cagaman caga mı? diye milletin aklı karışır.
caga porto'dan bildirdi. bu maçı da porto 1-0 kazandı. o gece lise arkadaşımla barlar sokağında denk geldik. deliler gibi sarhoştuk zaten bi de o mekan senin bu mekan benim diye geze geze sabaha karşı otellere dağıldık. sabah uyandım. ulan rüya mıydı gerçek miydi? diye hayatı sorgularken kızın her yerden engellediğini gördüm.
teşekkür ederim hanımefendi, bana bu unutulmaz porto anılarını yaşamama vesile olduğu için.
bu arada imkanı olan herkes eşini manitasını aıp portoya gitsin. inanılmaz güzel bir şehir.
