855
üstteki yazara katılıyorum. (bkz: #4438421)
her ne kadar galatasaray altyapısından çıkmış olsa da, uğur uçar’ın camiayla kurduğu bağ hiçbir zaman tam anlamıyla “içeriden biri” hissi vermedi bana.
bunu istatistikle ya da kariyer tercihleriyle açıklayamıyorum. tamamen hissiyatımsı( bir anda gülme geldi).
mesela arda turan’da, fatih terim’de ya da okan buruk’ta gördüğün şey sadece aidiyet değil; kulübü gerçekten içlerinde yaşamaları.
bazı insanlar galatasaray’da oynar, bazıları gerçekten galatasaraylıdır.
uğur uçar bana hiçbir zaman ikinci grupta gibi gelmedi.
ama bunda belki de konyaspor vs galatasaray 2008 maçında yaşadığı o şanssız sakatlığın etkisi vardır. kariyerinin kırıldığı anlardan biriydi resmen.
belki o süreçten sonra kulübün yeterince sahip çıkmadığını hissetti. futbolcuda bazen bir kırılma olur ve aidiyet duygusu sessizce azalır.
dışarıdan bakınca tam bilinmiyor tabii ama insanın aklına bunlar gelmiyor değil.
her ne kadar galatasaray altyapısından çıkmış olsa da, uğur uçar’ın camiayla kurduğu bağ hiçbir zaman tam anlamıyla “içeriden biri” hissi vermedi bana.
bunu istatistikle ya da kariyer tercihleriyle açıklayamıyorum. tamamen hissiyatımsı( bir anda gülme geldi).
mesela arda turan’da, fatih terim’de ya da okan buruk’ta gördüğün şey sadece aidiyet değil; kulübü gerçekten içlerinde yaşamaları.
bazı insanlar galatasaray’da oynar, bazıları gerçekten galatasaraylıdır.
uğur uçar bana hiçbir zaman ikinci grupta gibi gelmedi.
ama bunda belki de konyaspor vs galatasaray 2008 maçında yaşadığı o şanssız sakatlığın etkisi vardır. kariyerinin kırıldığı anlardan biriydi resmen.
belki o süreçten sonra kulübün yeterince sahip çıkmadığını hissetti. futbolcuda bazen bir kırılma olur ve aidiyet duygusu sessizce azalır.
dışarıdan bakınca tam bilinmiyor tabii ama insanın aklına bunlar gelmiyor değil.
