1210
rezalet maç yönetmiştir yine. ama çok sevdiği fenerbahçe tarafından da sırtından bıçaklandı. hep böyle olur zaten.
-uğurcan çakır'ın sarı kartı: provokasyona maruz kalan bir oyuncunun, sakin kalmasına rağmen kendisini taciz eden kişiyle aynı cezayı alması tam bir fiyasko. rezalet bir karar.
-yunus akgün'ün komik kartı: adamın arkasında gözü olmalıydı, doğru.
-sane'nin penaltısı: tartışmaya kapalı bir pozisyon. dünyanın her yerinde, her liginde çalınacak o penaltı bu maçta es geçildi. maçın kırılma noktalarından biriydi. neden çünkü sane bu pozisyondan sonra vites arttırdı. adamı kızdırdınız.
-semedo: ilk yarıda barış’ı geçiş oyununda indirdiğinde cebine elini atmayan hakem, ikinci yarıda atılan tokatı faul olarak bile görmedi. kendisinin net iki sarı kart atlandı. atılmalıydı.
skriniar-sallai pozisyonu: kaburgaya yumruk atılan bir pozisyonda oyunun devam etmesi inanılmaz. en kötü ihtimalle sarı, hatta kırmızının tartışılması gereken yerde hakem faul bile çalmadı.
ederson meselesi: zaten atılma niyetinde olan bir adamı ancak 5-6 ciddi ihlalden sonra atabildi. ederson'un hakemi bir öpmediği kaldı. sadece aynı davranışları sergileyen bir galatasaray topçusu düşünün. düşünemezsiniz değil mi?
diğerleri: talisca her pozisyonda kendini attı faulü aldı. guendouzi yine maç boyu kendini yere attı. arada faul olanda bile hep itiraz etti. ancak uzatmada sarı kart gördü. mert müldür topu osimhen'in kafasına nişanladı, sadece ortamı germek istedi. fenerbahçe tribünlerinden yağan meşalelerde oyun durup anons yapılması gerekirken hiçbir şey olmamış gibi davranıldı. daha da sayarım ama neyse. bir takım ancak bu kadar kötü niyetli olabilir ve ancak bu kadar kollanabilir. buna rağmen içlerinden hala hakem diyeni de görürsünüz, böyle de utanmaz olabiliyorlar. galatasaray bu maçı kazandı, çünkü karşısında futbol olarak bir rakip falan yoktu. galatasaray bir daha böyle maç kazanmayabilir, çünkü karşısında bir gün gerçekten rakip olabilir. bu hakemlerle bu federasyonla bu iş yürümez. herkes artık aklını başına alsın.
(bkz: 26 nisan 2026 galatasaray fenerbahçe maçı)
-uğurcan çakır'ın sarı kartı: provokasyona maruz kalan bir oyuncunun, sakin kalmasına rağmen kendisini taciz eden kişiyle aynı cezayı alması tam bir fiyasko. rezalet bir karar.
-yunus akgün'ün komik kartı: adamın arkasında gözü olmalıydı, doğru.
-sane'nin penaltısı: tartışmaya kapalı bir pozisyon. dünyanın her yerinde, her liginde çalınacak o penaltı bu maçta es geçildi. maçın kırılma noktalarından biriydi. neden çünkü sane bu pozisyondan sonra vites arttırdı. adamı kızdırdınız.
-semedo: ilk yarıda barış’ı geçiş oyununda indirdiğinde cebine elini atmayan hakem, ikinci yarıda atılan tokatı faul olarak bile görmedi. kendisinin net iki sarı kart atlandı. atılmalıydı.
skriniar-sallai pozisyonu: kaburgaya yumruk atılan bir pozisyonda oyunun devam etmesi inanılmaz. en kötü ihtimalle sarı, hatta kırmızının tartışılması gereken yerde hakem faul bile çalmadı.
ederson meselesi: zaten atılma niyetinde olan bir adamı ancak 5-6 ciddi ihlalden sonra atabildi. ederson'un hakemi bir öpmediği kaldı. sadece aynı davranışları sergileyen bir galatasaray topçusu düşünün. düşünemezsiniz değil mi?
diğerleri: talisca her pozisyonda kendini attı faulü aldı. guendouzi yine maç boyu kendini yere attı. arada faul olanda bile hep itiraz etti. ancak uzatmada sarı kart gördü. mert müldür topu osimhen'in kafasına nişanladı, sadece ortamı germek istedi. fenerbahçe tribünlerinden yağan meşalelerde oyun durup anons yapılması gerekirken hiçbir şey olmamış gibi davranıldı. daha da sayarım ama neyse. bir takım ancak bu kadar kötü niyetli olabilir ve ancak bu kadar kollanabilir. buna rağmen içlerinden hala hakem diyeni de görürsünüz, böyle de utanmaz olabiliyorlar. galatasaray bu maçı kazandı, çünkü karşısında futbol olarak bir rakip falan yoktu. galatasaray bir daha böyle maç kazanmayabilir, çünkü karşısında bir gün gerçekten rakip olabilir. bu hakemlerle bu federasyonla bu iş yürümez. herkes artık aklını başına alsın.
(bkz: 26 nisan 2026 galatasaray fenerbahçe maçı)
