853
sevabı ve günahıyla 6 sene başkanlık yapmıştır. kendisinin en büyük hatalarından birisi ülke ve gs tarihinin en büyük kriz döneminde “her sene üç yıldız” gibi bir vaatle seçim kazanmasıydı. o yıldızı 2007 yazına kadar bekleyecektik.
kendisine en büyük haksızlık ise fatih terim konusunda yapılmaktadır. türk milleti olarak tarihi sonuçtan okumak gibi bir hata yapıyoruz.
bir zaman makinesi ile tarihi yolculuğa çıkalım. tarih 5 mayıs 2002. gs sözlükte anket açılmış ve terim yüzde 93 lucescu 7 çıkmış. rahmetli canaydın’a öyle bir suçlama yapılıyor ki lucescu yerine kulüp tarihinin en başarılı teknik direktörü değil de domenec torrent getirilmiş. o gün ben de olsam siz de olsanız bu kararı alırdınız. oynattığı oyun tartışmalı olan, takımda disiplin sağlayamayan lucescu yerine o dönem avrupa’nın agresif hücum oynatma konusunda en iyi hocalarından kulüp efsanesi fatih terim’i getirirdiniz.
özhan canaydın şu yönden de haklıydı. kulüp içinde ezeli rakibi ebedi dostu olan faruk süren matah bir başkan olmamasına rağmen fatih terim sayesinde “efsane başkan” statüsüne erişti. bu konforu özhan canaydın da yaşamak istedi. bunu anlayabiliyorum ama işler umduğu gibi gitmedi.
2002-2003 sezonunda kurulan takım ne yazık ki şampiyonluk takımı değildi. takım zaten doymuşken bir de üstüne dünya kupası üçüncülüğü ile kebap üzerine künefe yemiş gibi oldu. doymuş yerliler + kalitesiz yabancılar ile 77 puan başarısızlık değildi. işin saha dışı boyutu ise bambaşka. örneğin 8 aralık 2002 galatasaray beşiktaş maçında net bir penaltı + kırmızı kart verilmezken ibrahim üzülmez’in attığı golde açık bir günümüzün tabiri ile pasif ofsayt vardı. ligin kırılma maçı bu maçtı.
özhan canaydın’ı başarısız yapan süreç ise bu sezondan sonra başlıyor. seçim vaadi olan fatih terim’i yine başka bir seçim için göndermesi 100. yıl kadrosunda hücum için aldığı tek yabancı olan ribery’i skandal bir şekilde elden kaçırması, oyuncuların antrenman boykotu vs.
bir de eski bir basketbolcu olarak amatör branşları kaderine bırakıp galatasaray’ın her branşta küme düşmesine seyirci kalması kabul edilemez bir olaydı.
kendisine en büyük haksızlık ise fatih terim konusunda yapılmaktadır. türk milleti olarak tarihi sonuçtan okumak gibi bir hata yapıyoruz.
bir zaman makinesi ile tarihi yolculuğa çıkalım. tarih 5 mayıs 2002. gs sözlükte anket açılmış ve terim yüzde 93 lucescu 7 çıkmış. rahmetli canaydın’a öyle bir suçlama yapılıyor ki lucescu yerine kulüp tarihinin en başarılı teknik direktörü değil de domenec torrent getirilmiş. o gün ben de olsam siz de olsanız bu kararı alırdınız. oynattığı oyun tartışmalı olan, takımda disiplin sağlayamayan lucescu yerine o dönem avrupa’nın agresif hücum oynatma konusunda en iyi hocalarından kulüp efsanesi fatih terim’i getirirdiniz.
özhan canaydın şu yönden de haklıydı. kulüp içinde ezeli rakibi ebedi dostu olan faruk süren matah bir başkan olmamasına rağmen fatih terim sayesinde “efsane başkan” statüsüne erişti. bu konforu özhan canaydın da yaşamak istedi. bunu anlayabiliyorum ama işler umduğu gibi gitmedi.
2002-2003 sezonunda kurulan takım ne yazık ki şampiyonluk takımı değildi. takım zaten doymuşken bir de üstüne dünya kupası üçüncülüğü ile kebap üzerine künefe yemiş gibi oldu. doymuş yerliler + kalitesiz yabancılar ile 77 puan başarısızlık değildi. işin saha dışı boyutu ise bambaşka. örneğin 8 aralık 2002 galatasaray beşiktaş maçında net bir penaltı + kırmızı kart verilmezken ibrahim üzülmez’in attığı golde açık bir günümüzün tabiri ile pasif ofsayt vardı. ligin kırılma maçı bu maçtı.
özhan canaydın’ı başarısız yapan süreç ise bu sezondan sonra başlıyor. seçim vaadi olan fatih terim’i yine başka bir seçim için göndermesi 100. yıl kadrosunda hücum için aldığı tek yabancı olan ribery’i skandal bir şekilde elden kaçırması, oyuncuların antrenman boykotu vs.
bir de eski bir basketbolcu olarak amatör branşları kaderine bırakıp galatasaray’ın her branşta küme düşmesine seyirci kalması kabul edilemez bir olaydı.
