437
işsizim, kaygılıyım, istanbul'a yeni taşınmışım; bu maça bilet alabildim. doğu üst, 417. merdivenleri gözlerim dolarak çıkıyorum, hıçkırıyorum heyecandan. galatasaray'ı her şeyden çok seviyorum.
deprem olmuş, insanlar acısını saramamış, kahroluyorum. kişisel yaşantıma bakıyorum, toparlanması güç.
neyse, çıkıyorum tribüne. bahar sami yen'ini bilen bilir; keskin yeşil bir zemin, güney tribününden vuran turuncu bir ışık... mest oluyorum ama hüznümü tarif etmemin mümkünatı yok. tek dayanak noktam galatasaray.
maç başlıyor, günay iyi birkaç kurtarış yapıyor. sonrasında zaniolo tam odağımın olduğu noktadan hareketlenip ağları sarsıyor. gol anonsunda rahmetli muhammed emin özkan'ın ismini işitiyoruz, haykırıyoruz. ağlıyorum.
gakatasaray nedir, bence budur.
deprem olmuş, insanlar acısını saramamış, kahroluyorum. kişisel yaşantıma bakıyorum, toparlanması güç.
neyse, çıkıyorum tribüne. bahar sami yen'ini bilen bilir; keskin yeşil bir zemin, güney tribününden vuran turuncu bir ışık... mest oluyorum ama hüznümü tarif etmemin mümkünatı yok. tek dayanak noktam galatasaray.
maç başlıyor, günay iyi birkaç kurtarış yapıyor. sonrasında zaniolo tam odağımın olduğu noktadan hareketlenip ağları sarsıyor. gol anonsunda rahmetli muhammed emin özkan'ın ismini işitiyoruz, haykırıyoruz. ağlıyorum.
gakatasaray nedir, bence budur.
