• 232
    23 küsur senedir yurtdışında olmama rağmen ilk defa fethiyespor'un önemli bir maçında tribünde olamadım. fenerbahçe ile 1-1 berabere kaldığımızda da oradaydım, sahaya paraşütle girilip oyun 7 dakikada bir istiklal marşı okumak suretiyle kesildiği maçta da, birinci lig'e çıktığımızda da oradaydım, konfeti bulamayıp sahaya tuvalet kağıdı atmat suretiyle oyunun durdurulduğu maçtada.

    açık söylemek lazım, bu maçtan sonra teknik analiz falan yapmak çok boş olacak. fethiyespor'un gücünün yetmeyeceğini zaten biliyorduk ama galatasaray cidden rezalet oynadı. aslında genel olarak topu bize bırakan anadolu takımlarıyla yaptığımız süperlig maçlarının bir kopyasını izledik. tek fark, fethiyespor kendi cezasahasına kapandığı için uzun top atıp gol atacak pozisyona girilemedi. maçta doğru düzgün ilk ortayı da 73. dakikada açabilince gol dakikası o oldu. maç geçti gitti, geriye dönüp bakacak birşey yok, haftaya antepe üç atarız, bu rezaleti unuturuz. biz fethiyeliler için güzel bir anı kaldı o kadar.

    not: maçtan önce fethiyespor taraftar grubu apaçilerin tribün liderlerinden murat, platformdan düşüp yaralanmış, geçmiş olsun dilerim.
App Store'dan indirin Google Play'den alın