1
20 nisan 2000 leeds united galatasaray maçının bitiş düdüğüyle birlikte ercan taner'in ağzından çıkan efsanevi söz. ayrıca çoğu kişi hatırlamasa da 11 mart 1998 galatasaray trabzonspor maçının ardından da kullanmıştır ercan taner bu kalıbı.
