1226
bazı maçlar bir sezonun ruhunun da tescil edildiği karşılaşmalardır. topu rakibe bırakmaktan çekinmeyen, ancak kazandığı saniyede dikey hıza dönüşen, presi top kaybının değil oyun kurmanın bir parçası haline getiren bir takım izledik. sane, sezonun en olgun performanslarından birini sergileyerek maçın belirleyici figürü oldu; kanattan ürettiği her hareket, rakibin savunmasının dengesini bozdu. bu gecenin asıl imzası, "diz kapağı golü" diye anılmaya başlanan o enstantane (futbolun teknik kitabına sığmayan, tamamen istenç ve refleksin ürünü olan o vuruş) bu formaya yüklenen anlamın özetiydi. bir golcünün hangi açıyla, hangi uzuvla, hangi pozisyonda olduğu önemli değildir; önemli olan topu filelere göndermeye dair o tartışılmaz iradedir.
üst üste dördüncü kez. bu, ne tesadüfün ne de talihin işidir; kurumsal bir olgunluğun, doğru kadro inşasının, bir teknik direktörün takımına aktardığı kazanma kültürünün ve sahadaki her oyuncunun bireysel hırsının kolektif bir başarıya dönüşmesinin sonucudur. osimhen'in attığı her gol, sane'nin yaptığı her asist, uğurcan'ın yaptığı her kurtarış bu kolektif belleğin tuğlalarıdır.
üst üste dördüncü kez. bu, ne tesadüfün ne de talihin işidir; kurumsal bir olgunluğun, doğru kadro inşasının, bir teknik direktörün takımına aktardığı kazanma kültürünün ve sahadaki her oyuncunun bireysel hırsının kolektif bir başarıya dönüşmesinin sonucudur. osimhen'in attığı her gol, sane'nin yaptığı her asist, uğurcan'ın yaptığı her kurtarış bu kolektif belleğin tuğlalarıdır.

