ucl olmasa bizi şampi falan değil şampiyo ilan ederdim. son harf kalırdı yani. bunun sebebi de rehavet değil özgüven, takıma güven ve fenerbahçe'ye duyduğum güven
*.
ama işte o ucl maçları arası lig maçları beni hep ürkütüyor. ne yapıp edip 3 puan almamız gereken maç. bunu alıp milli araya maç eksiğiyle dahi lider girip dönüşte de 1-2 maç kazanırsak fener de kopar.
fener bu sene defalarca kopma noktasına geldi; ama hakemler ve biraz da bizim kayıplar onları yarışta tuttu. ama şu an öyle bir psikolojideler ki biz biraz daha kazandıkça hakemler falan bile tutamaz.