başıma bir şey gelmeyecekse
** bizi avrupa ligine götüren bir sonuçla bitse de çok üzülmeyeceğim maç.
tabii gönül ister ki kazanıp çıkalım. ancak işin maddi tarafını bir kenara bırakıyorum, ben galatasaray'ı şöyle nisan aylarında avrupa'da görmeyi çok özledim. en son hatırladığım real madrid ile şampiyonlar ligi çeyrek finalimiz ki üzerinden 10 sene geçmiş. sanırım bir öncesi de kimsenin hatırlamak istemediği lanet olası hamburg eşleşmesidir.
bu sezonki grup liderlerine bakıyorum; arsenal, real, inter
*, atletico, dortmund
*, city ve barcelona. dürüst olalım, bu takımların nerdeyse tamamı olası eşleşmede bize karşı favori. elenip şubat ayında validemizin ligine dönmek yüksek olasılık.
öbür tarafa baktığınızda; havaların yeni yeni ısınmaya başladığı nisan ayında, ali sami yen'de, şöyle anlı şanlı bir yarı final maçı atmosferi. akılda 2000'ler, neden olmasınlar. tekrardan bir final görme heyecanı...
bu yazdıklarıma birçok taraftarımız katılmayabilir, belki ben de maç günü tam tersini düşünmeye başlayacağım. arkada gökhan zan'ın boğulacaksak büyük denizde boğulalım videoları falan dönecek. ama işin rasyonalitesini de hesaba katmak lazım, en azından bugün yapabiliyorken.