her hatasında osimhen'e mahçup hissetmeyi bırakarak ne seviyede bir futbolcu olduğunu hatırlaması gerekiyor. şampiyonlar liginde juventus'u eleyen galatasaray'ın bu turdaki x faktörü olup her iki maçta da sonucu belirleyen bir oyuncu olduğunu bilmesi gerekiyor.
ben oldum havasına girdiği yönünde çok eleştiri aldı. bunda yazın yaşanan durumların da sebebi var. ama ben barış'ta tam aksini görüyorum. ilk tökezlediğinde hissettiği mahcubiyet ile gereksiz şekilde kendini yıpratıp daha fazla hata yapabiliyor. elindeki silahlara bu gibi durumlarda sakinliği ekleyebilirse asıl büyük futbolcu olacak.
edit: maç sonu röportajını yeni izledim. (bkz:
25 şubat 2026 juventus galatasaray maçı)
mental bitik, gözler dolmuş, yorgun ama gururlu... ilk maçta rakibi paramparça edip turu getiren performansı verdiği halde olası bir elenme durumunda günah keçisi olacağını, ne performans verirse versin ilk 11'e kendisi yerine başka futbolcuları yakıştıracaklarını biliyor. buna rağmen 105. dakikada adeleler zangır zangır titrerken bir gol atıp bir de asist yapıyor. üstüne bu halde çıkıp röportaj veriyor taraftara teşekkür ediyor. "daha iyi olacağız" diyor. inadı, cesareti ve azmi hiç bitmiyor. sana çok büyük saygı duyuyorum çocuk. kariyerin ne yöne şekillenirse şekillensin saygı duymaya devam edeceğim.