18
çocukluktan gençliğe giriş yaptığım ve maç sonu bana travmatik anlar yaşatan mücadele. her aklıma geldiğinde ve her paris ile oynadığımız dönemde aklıma gelendir. maçın başında yaşanan olayları ekrandan izlemiş zaten çok üzülmüş, üstüne maçın skorunun bu şekilde bitip elendikten sonra da gözyaşları sel olmuştu. maç sonunda hava almaya çıkmış 2 fenerbahçe formalı ile denk gelmiştim. güleç şekilde bizim maçı yorumluyor ve dalga geçiyorlardı. bu bende travma yaratmış ve fenere olan kinim de bu yüzden başlamıştı. neyse ki sonra imparator fatih terim önderliğinde uefa kupası zaferine doğru gitmiştik de bu travmayı kısa sürede atlatmıştım. hey gidi günler hey.
